Þá er lagalegum frágangi okkar lokið hérna í Nanchang borg. Við fórum í morgun öll saman og það tók kínverjana ekki nema tæpa 3 tíma að ganga frá ættleiðingum á þessum sjö fallegu stúlkum sem við fengum í hendur í gær. Allt var frábærlega vel skipulagt og undirbúið. Fararstjóranir okkar búnar að hjálpa okkur að fylla allt út og ganga frá. Síðan fengum við í hendur formleg gögn um að stúlkan væri okkar formlega og á föstudaginn fáum við vegabrefið hennar í hendur.
En þið verðið að afsaka að við munum ekkert hvað við sögðum í pistlinum í gær og því kunnum við að endurtaka eitthvað í dag og á morgun en þið fyrirgefið okkar það. Ástæðan er nefnilega einföld, tilfinningaþunginn var slíkur hjá okkur að við vissum ekki hvort við ættum að gráta eða hlæja eða eitthvað þar á milli, eins og að vera í rússibana nema við vissum ekki hvert hann var að fara.
Kvöldið var nokkuð erfitt, daman ekki alveg sátt við þetta nýja fólk og lái henni hver sem vill. Hún kallaði stanslaust eftir mama og benti á dyrnar á hótelherberginu og tók mikil ekkaköst á milli og borðaði nánast ekki neitt. En við gengum með hana um og gáfum okkur vel að henni. Útsýnið út um gluggann á 12 hæð vakti athygli hennar enda hin myndarlegaasta brú sem blasir við. Flott hönnun sem svei mér þá gæti bara hafa verið teiknuð af Helga frænda svo flott var hún!. Nú síðan liða þeir niður ánna hinir sérstöku fljótabátar sem hér eru notaðir til að ferja varning milli staða sem var gaman að horfa á úr fjarlægð.
En daman sofnaði loksins og svaf í alla nótt en hinir nýbökuðu foreldrar sváfu ekki neitt að telja, voru vakandi yfir hverri hreyfingu en daman ferðaðist hring eftir hring í rúminu sínu og virtist una sér vel. En þegar hún vaknaði þá var hún ekki alveg sátt við lífið en þó læddist fram bros þegar henni tokst að pissa yfir pabbann sem var búinn að klæða sig upp fyrir morgunmatinn. Bara látið flakka enda ókunnugur maður á ferð!
Smátt og smátt höfum við séð miklar breytingar á henni strax í dag, hún er farinn að gleyma sér og brosa var voða fyndin að mata pabba sinn af appelsínu og Palli frændi hefði verið stoltur þegar stríðnisglott færðist yfir þetta litla andlit þegar hún var að leika við Matthildi vinkonu sínu og fela fyrir henni hluti en þóttist svo alsaklaus og ekki kannast við neitt. Engin smá púki á ferðinni og efnileg í stríðnispúkafélagið.
Mamman er auðvitað í aðalhlutverki í dag og daman unir sér alltaf betur og betur og ekka hljóðin og gráturinn eru núna smátt og smátt að fjara út. Ef fram fer sem horfir þá er það fyrr en við töldum.
Nú á eftir á að fara í Wall Mart verslun sem er staðsett á hátiðartorgi borgarinnar. Hljómar mjög sérstakt einkum ef haft er í huga að hér var upphaf alþýðubyltingarinnar í kína og borgarbúar mjög stoltir af því. Mikið torg er í miðbænum sem ber heitið 1. ágúst torgið og hefur þannig vísan til upphaf byltingarinnar og þar hefur verið reistur mikinn minnisvarði og allt í kring minnir á byltinguna. Þetta var nú smá útidúr en við keyptum reglhliðfakerru á 1500 kall, mjög flott og miklu vandaðaðri en þær sem hótelið leggur til auk þess sem við getum notað hana áfram í Peking og síðan flugvellina, nægur burður þar og hlaup þó ekki þurfi að hafa hana á öxlunum.
Síðan fórum við með hana á veitingastað á hótelinu, hún fékk að borða sjálf spagetti og raðaði í sig af mikilli ánægju en samt var hún búin að borða mikið af vatns melónu sem er hennar uppáhald.
Nú á morgun förum við síðan ferð á barnaheimilið hennar Siggu Báru, þar ætlum við að færa heimilinu smá gjöf sem haft var samráð við forstjórann um í dag. Nú veit maður ekki hvort það kallar eitthvað fram hjá stúlkunum og ekki alveg klárt hvort allir í hópnum taki dömurnar með eða annað foreldrið fari og kynni sér aðstæður. Þarna eru við fyrst og fremst að hugsa til þess þegar daman fer að spyrja um uppruna sinn og leita eftir svörum við eðlilegum spurningum sem hljóta að koma fram á einhverjum ákveðnum tímapunkti í lífi hennar.
.jpg)
.jpg)
