Myndir
Ungfrú Sigríður Bára tók sig til og aðstoðaði foreldra sína við garðvinnu fyrr í vikunni. Sendi reyndar lofthræddan og aldraðan föður sinn upp á húsþak að mála og veifaði honum af og til svona rétt til að telja í hann kjark. Þá fannst henni móðurin ekki týna grasið nægjanlega hratt úr beðunum svo hún borðaði slatta til að auka yfirferðina svo allur dagurinn færi nú ekki í svona verkefni. Henni fannst þetta nokkuð gaman en skemmtilegra er þó að sitja í kerrunni og horfa á heiminn og hver getur ekki tekið undir það?
Hún er orðinn ótrúlegur orkubolti og foreldrarnir þurfa að hafa sig alla við til að annast hana. Sigga Bára vill helst ganga ( með aðstoð) um alla íbúðina, aftur og aftur og bendir síðan á það sem henni líst best á hverju sinni og vill skoða nánar. Bognir í baki en með viljann fyrir verki eru vaktaskipti hjá þeim "gömlu" til að allt sé nú gert eftir "pedagoginu"
Í dag hittum við síðan kínasystur hjá Matthildi í Mosanum og það var gleðistund og gaman að sjá hversu miklar framfarir eru hjá þeim öllum. Hafa mikið stækkað og styrkst auk þess að luma á einu og einu nýju "trixi" sem sjálfsagt er meira fyrir egóið hjá okkur foreldrunum en mat á þroska stúlknanna.
Nú á leiðinni heim var farið í fyrstu klippinguna sem tókst vel, ekkert væl eða neitt heldur bara góð fagmennska hjá þeim í stubbalubbum í Grafarvoginum
mánudagur, ágúst 15, 2005
mánudagur, ágúst 08, 2005
Örugg stjórn á Hofteignum
Myndir
Óhætt er að segja að það sé fjörugt lífið á Hofteignum og enginn vafi hver ræður þar ríkjum. Ungfrú Sigríður Bára Min hefur tekið við stjórnartaumum og heldur fast um þá og örugglega. Svefn og vaka á bænum fer eftir hennar ákvörðun og tekur þá jafnt til hennar og foreldrana sem snúast í kringum þá stuttu enda ekki annað hægt. Við höfum fengið mikið af heimsóknum en við fylgjumst vel með þegar við sjáum þreytumerki á henni því ekki má fara of hratt í hlutina til að þetta aðlögunarferli verði sem best.
Við vorum að skoða eldri myndir af Siggu og sjáum að hún hefur dafnað mikið og þyngst enda mátti hún við því. Einn frændinn sem kom á matmálstíma missti út úr sér að "það væri eins og að koma á Múlakaffi" að lenda hjá okkur í hádeginu. Þá var á boðstólum, grautur, lifrapylsa, rúgbrauð og kæfa svo fátt eitt sé talið upp. Allt er þetta auðvitað gert með ráðnum hug til að koma nokkrum kílóum á Siggu en hún hefur styrkst mjög mikið undafarna daga.
Í gærdag fórum við í heimsókn til Afa á spítalann og sú stutta rak upp öskur þegar pabbinn settist með hana á sjúkrarúmið hjá afa, hélt ábyggilega að þarna stæði til að fara í einhverja læknisaðgerð og var ekki tilbúin að taka þátt í því. En við sáum að það lyftist brúnin á Afa við að sjá hana og við förum næst í heimsókn til afa þegar hann er kominn heim aftur.
Annars gengur allt vel og mikið er frábært að geta átt svona góðan tíma með henni þessar fyrstu vikur
Óhætt er að segja að það sé fjörugt lífið á Hofteignum og enginn vafi hver ræður þar ríkjum. Ungfrú Sigríður Bára Min hefur tekið við stjórnartaumum og heldur fast um þá og örugglega. Svefn og vaka á bænum fer eftir hennar ákvörðun og tekur þá jafnt til hennar og foreldrana sem snúast í kringum þá stuttu enda ekki annað hægt. Við höfum fengið mikið af heimsóknum en við fylgjumst vel með þegar við sjáum þreytumerki á henni því ekki má fara of hratt í hlutina til að þetta aðlögunarferli verði sem best.
Við vorum að skoða eldri myndir af Siggu og sjáum að hún hefur dafnað mikið og þyngst enda mátti hún við því. Einn frændinn sem kom á matmálstíma missti út úr sér að "það væri eins og að koma á Múlakaffi" að lenda hjá okkur í hádeginu. Þá var á boðstólum, grautur, lifrapylsa, rúgbrauð og kæfa svo fátt eitt sé talið upp. Allt er þetta auðvitað gert með ráðnum hug til að koma nokkrum kílóum á Siggu en hún hefur styrkst mjög mikið undafarna daga.
Í gærdag fórum við í heimsókn til Afa á spítalann og sú stutta rak upp öskur þegar pabbinn settist með hana á sjúkrarúmið hjá afa, hélt ábyggilega að þarna stæði til að fara í einhverja læknisaðgerð og var ekki tilbúin að taka þátt í því. En við sáum að það lyftist brúnin á Afa við að sjá hana og við förum næst í heimsókn til afa þegar hann er kominn heim aftur.
Annars gengur allt vel og mikið er frábært að geta átt svona góðan tíma með henni þessar fyrstu vikur
fimmtudagur, ágúst 04, 2005
Grillveisla hjá Sunnu Herborg
Myndir
Í dag var hátíðisdagur hjá Kínasystrum þar sem ein þeirra, Sunna Herborg, efndi til veislu þar sem grillað var á tveimur grillum og voru sérvaldir kokkar þar við stjórnvölinn sem sáu til þess að allir fengju magafylli ( þurfti þó nokkuð af mat þar sem þær eru allar með góða matarlyst). Það var gaman að hitta alla aftur og fann maður mikið fyrir þeirri vináttu sem hefur myndast innan hópsins og hve rík við erum að eiga þetta góða fólk að. Eftir þessa miklu veislu þurfti að brenna þeim hitaeiningum sem búið var að hlaða utan á okkur og ákvað því hún Sigga að nú væri nóg komið og tími til kominn að skella sér í sund. Hún Sigga fór að skríkja hástöfum þegar við nálguðumst World Class en þar förum við í laugina - margur er knár þó hann sé smár. Jú rétt var það - við brenndum nokkrum hitaeiningunum í þessari ferð en auðvitað komum við sársvöng til baka og höldum við að núna stöndum við á sléttu eftir daginn þar sem við nærðumst vel áður en sú stutta hélt til náða.
Við njótum þess mikið að vera þrjú saman þessa dagana og það er ótrúlegt að sjá hvað hún Sigga Bára er að komast út úr skelinni meira og meira - mikill prakkari og stuðbolti sem er að fæðast!!!! Takk fyrir hlýjar kveðjur kæru vinir - bless í bú í bili.
Í dag var hátíðisdagur hjá Kínasystrum þar sem ein þeirra, Sunna Herborg, efndi til veislu þar sem grillað var á tveimur grillum og voru sérvaldir kokkar þar við stjórnvölinn sem sáu til þess að allir fengju magafylli ( þurfti þó nokkuð af mat þar sem þær eru allar með góða matarlyst). Það var gaman að hitta alla aftur og fann maður mikið fyrir þeirri vináttu sem hefur myndast innan hópsins og hve rík við erum að eiga þetta góða fólk að. Eftir þessa miklu veislu þurfti að brenna þeim hitaeiningum sem búið var að hlaða utan á okkur og ákvað því hún Sigga að nú væri nóg komið og tími til kominn að skella sér í sund. Hún Sigga fór að skríkja hástöfum þegar við nálguðumst World Class en þar förum við í laugina - margur er knár þó hann sé smár. Jú rétt var það - við brenndum nokkrum hitaeiningunum í þessari ferð en auðvitað komum við sársvöng til baka og höldum við að núna stöndum við á sléttu eftir daginn þar sem við nærðumst vel áður en sú stutta hélt til náða.
Við njótum þess mikið að vera þrjú saman þessa dagana og það er ótrúlegt að sjá hvað hún Sigga Bára er að komast út úr skelinni meira og meira - mikill prakkari og stuðbolti sem er að fæðast!!!! Takk fyrir hlýjar kveðjur kæru vinir - bless í bú í bili.
miðvikudagur, ágúst 03, 2005
Fréttir af Siggu Báru
Myndir
Þar sem við höfum fengið nokkrar kvartanir yfir því að hafa hætt að segja fréttir af okkur, þeas mest þeirri stuttu, á netinu var ákveðið að setja nokkra nýja punkta um hvernig miðar. Sigga Bára en nátturulega búin að vera alveg frábær finnst okkur og allt hefur gengið ljómandi vel. Hún hefur aukið styrk sinn mikið enda mikið matargat en þó vandlát á hvað henni er boðið uppá þannig er hún t.d. ekki hrifin af "vegalambi" spýtir því útúr sér og vill frekar eitthvað annað en rolluna. Kannski er hún bara matgæðingur og við höfum ekki verið að bjóða henni rétta bragðið.
Við förum með hana í góða göngutúra á hverjum degi og erum að verða búin að ganga um allan bæ og sú stutta situr eins og keisaraynja í kerrunni sinni og baðar út höndum ef sá háttur er á henni en annars situr hún og horfir vel í kringum sig skoðar umhverfið.
Við fórum aftur í sund í dag, núna í laugardalslaugina, og þar var mikið buslað og skemmt sér og ekki mikil hræðsla við vatnið hjá henni.
Hennar hátign féllst loks í dag á beiðni yfirvalda að láta í té þvagsýni en formleg beiðni barst henni fyrir um tveimur vikum síðan og allmargar tilraunir yfirvalda til að ná niðurstöðu í málinu hafa farið út um þúfur. Hún er sem sagt þrátt fyrir allt kona sátta!
Núna bíðum við spennt eftir að hún sleppir sér og kannski standi ein en við teljum að það geti verið stutt í slíka stund hjá henni. Hún hreinlega vill ganga með stuðningi okkar um alla íbúð og foreldrarnir eru orðnir ansi hreint "bognir" í baki og verða að skipta þessu hlutverki á milli sín.
Látum nægja að sinni
Þar sem við höfum fengið nokkrar kvartanir yfir því að hafa hætt að segja fréttir af okkur, þeas mest þeirri stuttu, á netinu var ákveðið að setja nokkra nýja punkta um hvernig miðar. Sigga Bára en nátturulega búin að vera alveg frábær finnst okkur og allt hefur gengið ljómandi vel. Hún hefur aukið styrk sinn mikið enda mikið matargat en þó vandlát á hvað henni er boðið uppá þannig er hún t.d. ekki hrifin af "vegalambi" spýtir því útúr sér og vill frekar eitthvað annað en rolluna. Kannski er hún bara matgæðingur og við höfum ekki verið að bjóða henni rétta bragðið.
Við förum með hana í góða göngutúra á hverjum degi og erum að verða búin að ganga um allan bæ og sú stutta situr eins og keisaraynja í kerrunni sinni og baðar út höndum ef sá háttur er á henni en annars situr hún og horfir vel í kringum sig skoðar umhverfið.
Við fórum aftur í sund í dag, núna í laugardalslaugina, og þar var mikið buslað og skemmt sér og ekki mikil hræðsla við vatnið hjá henni.
Hennar hátign féllst loks í dag á beiðni yfirvalda að láta í té þvagsýni en formleg beiðni barst henni fyrir um tveimur vikum síðan og allmargar tilraunir yfirvalda til að ná niðurstöðu í málinu hafa farið út um þúfur. Hún er sem sagt þrátt fyrir allt kona sátta!
Núna bíðum við spennt eftir að hún sleppir sér og kannski standi ein en við teljum að það geti verið stutt í slíka stund hjá henni. Hún hreinlega vill ganga með stuðningi okkar um alla íbúð og foreldrarnir eru orðnir ansi hreint "bognir" í baki og verða að skipta þessu hlutverki á milli sín.
Látum nægja að sinni
þriðjudagur, júlí 26, 2005
Áfram miðar aðlögun
Myndir
Vel miðar með litlu prinsessuna sem virðist una sér vel hjá okkur á Hofteignum. Við höfum verið dugleg að fara með hana í göngutúra og þá sérstaklega í Laugardalinn sem er sérstaklega fallegur og barnvænn þessa dagana.
Okkur finnst hún hafa styrkst mikið enda dugleg að borða og finnst gaman að ganga en við þurfum samt að halda vel við og aðstoða. Reyndar finnst okkur göngulag hennar nokkuð skondið en hún hefur ekki ennþá náð fullu valdi á fótunum og gengur því stundum eins og "rússneskur hermaður" þeas gæsagang með teinréttar fætur fram og slær þeim síðan í jörðina.
Í dag fékk hún að hitta svolitið af fólki og tókst að heilla alla auðvitað enda mikill sjarmur sú stutta, hún meðal annars hitti "ömmu" Dóru og Sigtrygg og síðan Ernu Hrund og Magga Val sem eru mikið stolt af litlu frænku sinni.
Líklega setjum við einhverjar myndir inn í kvöld eða fyrramálið.
Vel miðar með litlu prinsessuna sem virðist una sér vel hjá okkur á Hofteignum. Við höfum verið dugleg að fara með hana í göngutúra og þá sérstaklega í Laugardalinn sem er sérstaklega fallegur og barnvænn þessa dagana.
Okkur finnst hún hafa styrkst mikið enda dugleg að borða og finnst gaman að ganga en við þurfum samt að halda vel við og aðstoða. Reyndar finnst okkur göngulag hennar nokkuð skondið en hún hefur ekki ennþá náð fullu valdi á fótunum og gengur því stundum eins og "rússneskur hermaður" þeas gæsagang með teinréttar fætur fram og slær þeim síðan í jörðina.
Í dag fékk hún að hitta svolitið af fólki og tókst að heilla alla auðvitað enda mikill sjarmur sú stutta, hún meðal annars hitti "ömmu" Dóru og Sigtrygg og síðan Ernu Hrund og Magga Val sem eru mikið stolt af litlu frænku sinni.
Líklega setjum við einhverjar myndir inn í kvöld eða fyrramálið.
mánudagur, júlí 25, 2005
Sunnudagurinn 24 júli
Aðlögun hjá henni Siggu Báru gengur mjög vel, hún virðist mjög ánægð á Hofteiginum og dundar sér vel bæði að leika sér ein eða þegar foreldrarnir eru með. Það eru einkum ýmis þroskaleikföng sem hún skoðar og veltir fyrir sér og síðan hlutir sem gefa frá sér hljóð sem eiga hug hennar. Við keyptum síðan fyrir hana kopp og það var ekki að spyrja að því sú stutta settist beint á hann og hafði alveg á hreinu hver tilgangur hans væri. Ekki var laust við að foreldrarnir fengu nokkuð samviskubit yfir því að hafa ekki fjárfest í slíkum kostagrip fyrr en við margspurðum um þetta úti í Kína og var alltaf sagt að mjög ólíklegt væri að hún hefði notað slíka gripi. Lin Wei hafði hins vegar sagt okkur að sér þætti það nú ansi hreint líklegt og við hefðum betur hlustað á hennar ráðleggingar en yfirvaldanna. Alla vega þetta er í höfn og við byggjum út frá því.
Amma Erna kom í kvöldmat í gær og sú stutta var ekkert smá hrifin af henni, hló og skríkti þegar þær léku sér saman á gólfinu við kubbaleik og fleira. Amma fékk meira að segja aðeins að halda á henni þó þannig að Pabbinn hélt líka og þetta var voða stutt en samt sú fyrsta sem hún réttir hendur til og fylgir eftir fyrir utan foreldrana. Síðan svaf hún í alla nótt og vaknaði um kl 07:00 og eftir morgungrautin þá var mikill gals í henni og ekkert á því að fara að taka einhvern morgunlúr en lét þó undan. Núna þegar hún vaknar verður gerð tilraun tvö til að taka blóðsýni og fleira því þá er læknistími.
Amma Erna kom í kvöldmat í gær og sú stutta var ekkert smá hrifin af henni, hló og skríkti þegar þær léku sér saman á gólfinu við kubbaleik og fleira. Amma fékk meira að segja aðeins að halda á henni þó þannig að Pabbinn hélt líka og þetta var voða stutt en samt sú fyrsta sem hún réttir hendur til og fylgir eftir fyrir utan foreldrana. Síðan svaf hún í alla nótt og vaknaði um kl 07:00 og eftir morgungrautin þá var mikill gals í henni og ekkert á því að fara að taka einhvern morgunlúr en lét þó undan. Núna þegar hún vaknar verður gerð tilraun tvö til að taka blóðsýni og fleira því þá er læknistími.
laugardagur, júlí 23, 2005
Laugardagurinn 23 júli
Myndir
Í dag fengum við morgunheimsókn frá Bróa og Eddu og eftir smá hressingu fórum við saman í göngutúr út í Grasagarðinn í laugardalnum. Ótrúlega þægilegt að hafa svona fallegt útivistarsvæði rétt við heimilið. Nú síðan fórum við að leika í garðinu og ennþá finnst þeirri stuttu gras svolitið ógeðfelt viðkoma og það fer um hana þegar hún snertir það alla vega berfætt. Palli og Halla komu síðan í stutta heimsókn með Védísi og Steinunni Völu og færðu Siggu Bára svo fallega peysu sem Halla hafði prjónað. Fjölskyldan var síðan ennþá þreytt og er ekki búin að ná sér eftir tímamuninn og ferðalagið þannig að feðginin sofnuði um átta og húsmóðirin stuttu síðar eftir að hafa "sett í eina hjónabandsælu" Landlystardugnaðurinn alltaf til staðar
Í dag fengum við morgunheimsókn frá Bróa og Eddu og eftir smá hressingu fórum við saman í göngutúr út í Grasagarðinn í laugardalnum. Ótrúlega þægilegt að hafa svona fallegt útivistarsvæði rétt við heimilið. Nú síðan fórum við að leika í garðinu og ennþá finnst þeirri stuttu gras svolitið ógeðfelt viðkoma og það fer um hana þegar hún snertir það alla vega berfætt. Palli og Halla komu síðan í stutta heimsókn með Védísi og Steinunni Völu og færðu Siggu Bára svo fallega peysu sem Halla hafði prjónað. Fjölskyldan var síðan ennþá þreytt og er ekki búin að ná sér eftir tímamuninn og ferðalagið þannig að feðginin sofnuði um átta og húsmóðirin stuttu síðar eftir að hafa "sett í eina hjónabandsælu" Landlystardugnaðurinn alltaf til staðar
föstudagur, júlí 22, 2005
Fyrsta læknisskoðunin og heimsóknir hafnar
Myndir
Sú stutta var orðin úthvíld og krafðist þess kl 03:00 í nótt að fá eitthvað að borða enda klukkan þá 11 að morgni í Peking og allar keisaraynjur búnar að fá þá marga góða rétti. Svo foreldrarnir urðu að skella sér framúr og útbúa kræsingar fyrir hana og bera á borð og halda henni félagsskap uns auglokin voru orðin þung á ný eftir um tveggja stunda vöku og þá var sofið til 09. Foreldranir eru ennþá að ná sér eftir tímamuninn og voru hreinlega búin á því í gærkvöldi og afboðuðu fjölskylduheimsóknir sem höfðu verið samþykktar. Við hreinlega vorum tekin úr sambandi og sváfum meðan gefið var tækifæri til. Morguninn hófst síðan með því að koma við á Þjóðskrá til að skrá dömuna en það var svo mikil röð af fólki þar að við urðum frá að hverfa því við áttum bókaðan tíma hjá Gesti barnalækni sem skoðaði allar Kínasysturnar í dag. Þær Landlystarsystur geta nú verið stoltar af Siggu Bára því hún lét nú þennan lækni ekki vaða yfir sig þrátt fyrir hvítan slopp og margar gráður. Hún á mjög afgerandi hátt (orgaði) sýndi honum fram á það að þessi stund væri henni ekki þóknanleg til flókinnar læknisskoðunar eins og blóðsýna eða þvagtöku því það bara hentaði henni bara ekki þá. Enda herber dónaskapur ef maður hugsar það í botn að ganga svona langt við fyrstu kynni. Þannig að Gestur fullyrti að það amaði nú ekki mikið að þessari snót hún var bara vigtuð og mæld og gert berklatest en öðru frestað og þarf að hefja samningaviðræður við fulltrúa hennar hátignar um þóknanlegan tíma aftur. Gestur á hrós skilið fyrir fagmennsku, tillitsemi og þær tilraunir sem hann gefur hennar hátign.
Þegar litla fólkið var að mestu búið að jafna sig heldum við mjög spennt til Ömmu Ernu í nýju íbúðina á Strandvegi og mikið gladdi það nú ömmu að fá bros frá nýjasta barnabarninu sem er ekki þekkt fyrir að útdeila því neitt sé ekki tilefni til. Hún var alsæl á nýja parketinu og raðaði síðan í sig kræsingum hjá ömmu enda hún þekkt fyrir góða húsmæðrarétti. Þá tók við heimferðin og þegar komið var á Hofteiginn biðu Bína, Telma og Þórey frænkur í garðinu spenntar að hitta dömuna og gátu þær leikið sér aðeins í garðinu. Nú síðan koma Bára sem daman er nefnd í höfuðið á og miklir fagnaðarfundir voru nú hjá okkur öllum. Bára er stödd hér í stuttri heimsókn frá Svíþjóð þar sem hún býr og ljómaði af ánægju að fá tækifæri að hitta nöfnu sína fyrir brottförina.
Nú síðan tók við matseld þar sem hún borðaði bland að alþjóðlegum og þjóðlegum réttum en hún fékk í fyrsta skipti skyr og rjóma og líkaði vel. Nú er hún sofnuð og við bíðum spennt eftir hvenær dagskráin hefst á morgun.
Sú stutta var orðin úthvíld og krafðist þess kl 03:00 í nótt að fá eitthvað að borða enda klukkan þá 11 að morgni í Peking og allar keisaraynjur búnar að fá þá marga góða rétti. Svo foreldrarnir urðu að skella sér framúr og útbúa kræsingar fyrir hana og bera á borð og halda henni félagsskap uns auglokin voru orðin þung á ný eftir um tveggja stunda vöku og þá var sofið til 09. Foreldranir eru ennþá að ná sér eftir tímamuninn og voru hreinlega búin á því í gærkvöldi og afboðuðu fjölskylduheimsóknir sem höfðu verið samþykktar. Við hreinlega vorum tekin úr sambandi og sváfum meðan gefið var tækifæri til. Morguninn hófst síðan með því að koma við á Þjóðskrá til að skrá dömuna en það var svo mikil röð af fólki þar að við urðum frá að hverfa því við áttum bókaðan tíma hjá Gesti barnalækni sem skoðaði allar Kínasysturnar í dag. Þær Landlystarsystur geta nú verið stoltar af Siggu Bára því hún lét nú þennan lækni ekki vaða yfir sig þrátt fyrir hvítan slopp og margar gráður. Hún á mjög afgerandi hátt (orgaði) sýndi honum fram á það að þessi stund væri henni ekki þóknanleg til flókinnar læknisskoðunar eins og blóðsýna eða þvagtöku því það bara hentaði henni bara ekki þá. Enda herber dónaskapur ef maður hugsar það í botn að ganga svona langt við fyrstu kynni. Þannig að Gestur fullyrti að það amaði nú ekki mikið að þessari snót hún var bara vigtuð og mæld og gert berklatest en öðru frestað og þarf að hefja samningaviðræður við fulltrúa hennar hátignar um þóknanlegan tíma aftur. Gestur á hrós skilið fyrir fagmennsku, tillitsemi og þær tilraunir sem hann gefur hennar hátign.
Þegar litla fólkið var að mestu búið að jafna sig heldum við mjög spennt til Ömmu Ernu í nýju íbúðina á Strandvegi og mikið gladdi það nú ömmu að fá bros frá nýjasta barnabarninu sem er ekki þekkt fyrir að útdeila því neitt sé ekki tilefni til. Hún var alsæl á nýja parketinu og raðaði síðan í sig kræsingum hjá ömmu enda hún þekkt fyrir góða húsmæðrarétti. Þá tók við heimferðin og þegar komið var á Hofteiginn biðu Bína, Telma og Þórey frænkur í garðinu spenntar að hitta dömuna og gátu þær leikið sér aðeins í garðinu. Nú síðan koma Bára sem daman er nefnd í höfuðið á og miklir fagnaðarfundir voru nú hjá okkur öllum. Bára er stödd hér í stuttri heimsókn frá Svíþjóð þar sem hún býr og ljómaði af ánægju að fá tækifæri að hitta nöfnu sína fyrir brottförina.
Nú síðan tók við matseld þar sem hún borðaði bland að alþjóðlegum og þjóðlegum réttum en hún fékk í fyrsta skipti skyr og rjóma og líkaði vel. Nú er hún sofnuð og við bíðum spennt eftir hvenær dagskráin hefst á morgun.
fimmtudagur, júlí 21, 2005
Komin heim eftir langt ferðalag
Myndir
Jæja þá er litla fjölskyldan loksins komin heim til sín. Ferðalagið var frekar erfitt og strangt. Tók rétt tæpan sólarhring frá því við lögðum af stað frá hótelinu í Peking þar til komið var á Hofteiginn. Sú stutta var nú ekkert að sofa neitt mikið kannski 3-4 tíma í heildina í ferðinni allri þannig að hún var nú ansi hreint þreytt eftir þetta allt saman. Hún svaf svo ágætlega í nótt vaknaði kl 06:00 (Pabbinn ánægður með það) og var núna að ná sér í smá blund þannig að við læddumst í tölvuna.
Vegabrefið hennar Siggu Báru hefur hvarvetna vakið mikla athygli enda myndin með eindæmum og landamæraverðir helgið mikið og sagt þegar þér sjá þetta fallega barn að hún hafi nú braggast mikið frá myndatökunni. Þetta skilja menn betur þegar þeir sjá vegabréfið.
Það var ólýsanlegt að ganga með hana í fanginu um íbúðina og sjá brosið sem færðist yfir hana þegar hún þekkti sig af myndum á veggnum í herberginu hennar auk þess sem henni finnast útsaumuði álfarnir sem Amma Sí (Sigríður Karlsdóttir) hafði saumað á sínum tíma alveg svakalega sniðugir og fallegir.
Núna er stefnt að því að taka upp úr töskunum í rólegaheitum og láta dömuna sjá sem mest af hlutum sem hún þekkir þannig að aðlögun hennar gangi sem best fyrir sig. Fjölskyldan fær síðan smá saman að koma og hitta hana eftir því sem styrkur hennar og aðlögun leyfir.
Biðjum kærlega að heilsa öllum og við erum í skýjunum að vera komin heim eftir langt ferðalag
Jæja þá er litla fjölskyldan loksins komin heim til sín. Ferðalagið var frekar erfitt og strangt. Tók rétt tæpan sólarhring frá því við lögðum af stað frá hótelinu í Peking þar til komið var á Hofteiginn. Sú stutta var nú ekkert að sofa neitt mikið kannski 3-4 tíma í heildina í ferðinni allri þannig að hún var nú ansi hreint þreytt eftir þetta allt saman. Hún svaf svo ágætlega í nótt vaknaði kl 06:00 (Pabbinn ánægður með það) og var núna að ná sér í smá blund þannig að við læddumst í tölvuna.
Vegabrefið hennar Siggu Báru hefur hvarvetna vakið mikla athygli enda myndin með eindæmum og landamæraverðir helgið mikið og sagt þegar þér sjá þetta fallega barn að hún hafi nú braggast mikið frá myndatökunni. Þetta skilja menn betur þegar þeir sjá vegabréfið.
Það var ólýsanlegt að ganga með hana í fanginu um íbúðina og sjá brosið sem færðist yfir hana þegar hún þekkti sig af myndum á veggnum í herberginu hennar auk þess sem henni finnast útsaumuði álfarnir sem Amma Sí (Sigríður Karlsdóttir) hafði saumað á sínum tíma alveg svakalega sniðugir og fallegir.
Núna er stefnt að því að taka upp úr töskunum í rólegaheitum og láta dömuna sjá sem mest af hlutum sem hún þekkir þannig að aðlögun hennar gangi sem best fyrir sig. Fjölskyldan fær síðan smá saman að koma og hitta hana eftir því sem styrkur hennar og aðlögun leyfir.
Biðjum kærlega að heilsa öllum og við erum í skýjunum að vera komin heim eftir langt ferðalag
mánudagur, júlí 18, 2005
Nú líður senn að lokum
Jæja kæra fjölskylda og vinir. Núna fer að líða að því að við komum heim og erum við farin að hlakka til að koma litlu Siggu heim í sitt örugga skjól. Því miður getum við ekki sett inn myndir eins og staðan er hjá okkur en hótelið sem við gistum á núna er ekki vel búið þ.e. það tekur svooooo langan tíma að setja myndirnar inn á netið og viljum við frekar nýta þann tíma til að dást að fegurðinni sem liggur sofandi niðri í herbergi núna.
Reynum að setja inn nýjar myndir á morgun ef sambandið verður eitthvað betra þá. Annars sendum við ykkur öllum þúsund kossa yfir hafið og þökkum fyrir falleg orð og hugsanir þann tíma sem við höfum verið hér.
Ykkar Sigga Bára, Kalli og Gyða ( þetta er forgangsröðunin hér hjá fölskyldunni núna).
Reynum að setja inn nýjar myndir á morgun ef sambandið verður eitthvað betra þá. Annars sendum við ykkur öllum þúsund kossa yfir hafið og þökkum fyrir falleg orð og hugsanir þann tíma sem við höfum verið hér.
Ykkar Sigga Bára, Kalli og Gyða ( þetta er forgangsröðunin hér hjá fölskyldunni núna).
sunnudagur, júlí 17, 2005
Fyrsta flugferdin og hugad ad heimferd
Thad er otrulegur munur ad komast ekki a netid i herberginu og thess vegna hefur ekkert heyrst i okkur lengi lengi. En fyrstu flugferd keisaraynjunar gekk vel, hun vakti allan timann og helt uppi studi hja folki i kring. Matti meira ad segja sja bros hja m0nnum sem baru med ser ad flokkurinn hafi bannad ad brosa:-). Joke
En hingad erum vid komin og thad er gott ad vera buinn med thennan afanga af heimferdinni. Daman er god nuna en hun rauk upp med hita i gear og tha reyndist vel ad hafa Sigrunu laekni med i ferdinni. Daman fekk stil og sofnadi sidan og var ordin hress i dag thegar sumarhollin var skodun. Vid tokum eitthvad af myndum en tahd er hald erfitt ad hlada theim inna kerfid nuna, allur timinn fer i ad thonusta tha stuttu. Hun er lika svo otrulega sekmmtileg og mikill sjarmi ad vid gleymum okkur bara. Nu a morgun forum vid i danska sendiradid til ad fa aritun fyrir hana heim og tha bara forum vid ad koma fljotlega.
Nudlu kvedjur fra okkur thremur
PS HEIDRUN OG AUDUR TIL HAMINGJU MED DAGINN
En hingad erum vid komin og thad er gott ad vera buinn med thennan afanga af heimferdinni. Daman er god nuna en hun rauk upp med hita i gear og tha reyndist vel ad hafa Sigrunu laekni med i ferdinni. Daman fekk stil og sofnadi sidan og var ordin hress i dag thegar sumarhollin var skodun. Vid tokum eitthvad af myndum en tahd er hald erfitt ad hlada theim inna kerfid nuna, allur timinn fer i ad thonusta tha stuttu. Hun er lika svo otrulega sekmmtileg og mikill sjarmi ad vid gleymum okkur bara. Nu a morgun forum vid i danska sendiradid til ad fa aritun fyrir hana heim og tha bara forum vid ad koma fljotlega.
Nudlu kvedjur fra okkur thremur
PS HEIDRUN OG AUDUR TIL HAMINGJU MED DAGINN
fimmtudagur, júlí 14, 2005
Lífið er yndislegt það er ljóst
Lífið er yndislegt það er ekki hægt að segja annað. Litla daman er svo ótrúlega skemmtileg að það hálfa væri nóg. Hún var greinilega “löt” í morgun og svaf til 6:30 og þá vildi hún bara aftur koma uppí til okkar og kúrði sig hjá okkur og greinilega vissi að við voru bæði frek á hana þannig að hún skipti sér jafnt á milli.
Annars er það að frétta að það er mjög heitt hérna í Nanchang í dag og frekar hreint loftið eftir miklar þrumur, eldingar og rigningar í gærkvöldi og fram á nótt. Í dag fórum við að skoða Pavillion eða eins konar sýningarhöll sem fyrst var byggð um 650 eftir krist en hefur verið endurbyggð 29 sinnum síðan þá af ýmsum ástæðum bæði nátturhamförum (flóð) og af mannavöldum. Það var einhver fylkisstjóri hérna sem var mikill fræðimaður og skáld og fleira sem lét byggja þetta hús í upphafi sem var svo eingöngu fyrir fyrirfólk og var fyrst opnað almeningi um 1999 ef við náðum þessu rétt. Vorum við ekki stórveldið í norðri (Ísland og Noregur) að reyna að okkur á þvi þá hvort við gætum grafið okkur inn í moldarhauga á þeim tíma er þetta var byggt? Hér voru menn þá að mála málverk meðal annars með því að nota fiðrildi sem litagjafa og eins sem grunnþátt í verkinu sjálfu, auk þess að yrkja ljóð og búa til keramik. Það má gera grín að okkur ekki satt!
Það er alveg ótrúlega skemmtilegt og fróðlegt að fá fræðslu um þá menningu sem hefur ríkt hér um aldir og sérstaklega þá frá keisaratímum þessa stórveldis. Nú önnur menning er ekki síður merkileg en jafnframt sú hættulegast sem við höfum upplifað og það er umferðarmenningin. Það rifjast bara upp fyrir pabbanum samtöl við Gunnlaug heitinn Þórðarson dr. júris sem þekktur var fyrir frjálslegar skoðanir sínar á umferðarreglum því umferðarljós hafa enga þýðingu hérna, þau bara kveikna og slökkna eftir ferli sem enginn fer eftir. Menn keyra bara eins og þeim hentar og fara þá leið sem þeir telja best (hljómar bara svolítið íslenskt líka). Umferð á hraðbrautum getur þurft að stöðva skyndilega því einn gamall með allt sitt hafurtask á handvagni (jú auðvitað með minnst þrjár hænur líka í búri) hefur ákveðið að ganga eftir götunni betfættur og finn. Hér bara geng ég og hvað með það! Mest er þó hættan fyrir gangandi því þeir eru fullkomlega réttlausir hér og við höfum nær því verið ekin niður af lögreglubíl á gangbraut og fengið flaut fyrir að dirfast að ganga á þessum Zebrabrautum. Hér ægir líka öllu saman og andstæður ótrúlegar, það er splúnkunýr Audi eða BMW hugsanlega númerslausir sem aka við hlið ökutækja sem maður veit eiginlega ekki síðan hvenær eru eða þá eru dregin áfram af handafli. En þetta er alveg ólýsanlegt og flott að upplifa. Að vísu nota menn minna flaut hérna en í Peking en þar held ég þeim hafi verið kennt að í hvert sinn sem eknir hafi verið 5 metrar þurfi að flauta minnst tvö flaut og siðan halda áfram. Við myndum ekki fyrir okkar litla líf þora að keyra hérna um í borgunum svo mikið er víst.
En úr þessu til dömunar litlu sem braggast svo vel og er alveg yndisleg. Hún hefur svoleiðis sjarmerað okkar upp úr skónum og hlær núna og skemmtir sér, setur upp svo svakalegan púkasvip stundum að við skellum bara uppúr enda ekki annað hægt. Talandi um Púka Púkadóttir! Það hefur aðeins borið á smá öfund frá móðurinn sem segir að Pabbinn hafi aldrei sýnt þessa ”knúshlið sína áður”. Erfitt að rata milliveginn maður! En myndirnar tala sínu máli um þetta allt hjá okkur. Við erum orðin frekar spennt að koma heim en á morgun förum við aftur til Peking og því verður örugglega einhver bið í næsta blogg frá okkur því það er ekki nettenging á hótelherginu þar sem við dveljum þar því miður. En núna förum við að pakka og gera klárt fyrir fyrstu flugferð keisaraynjunar sem var borin af ”háöldruðum” foreldrum sínum í kerrunni sinni í dag 5 hæðir og þótt það bara alveg sjálfsagt.... Er þetta það sem koma skal?
Annars er það að frétta að það er mjög heitt hérna í Nanchang í dag og frekar hreint loftið eftir miklar þrumur, eldingar og rigningar í gærkvöldi og fram á nótt. Í dag fórum við að skoða Pavillion eða eins konar sýningarhöll sem fyrst var byggð um 650 eftir krist en hefur verið endurbyggð 29 sinnum síðan þá af ýmsum ástæðum bæði nátturhamförum (flóð) og af mannavöldum. Það var einhver fylkisstjóri hérna sem var mikill fræðimaður og skáld og fleira sem lét byggja þetta hús í upphafi sem var svo eingöngu fyrir fyrirfólk og var fyrst opnað almeningi um 1999 ef við náðum þessu rétt. Vorum við ekki stórveldið í norðri (Ísland og Noregur) að reyna að okkur á þvi þá hvort við gætum grafið okkur inn í moldarhauga á þeim tíma er þetta var byggt? Hér voru menn þá að mála málverk meðal annars með því að nota fiðrildi sem litagjafa og eins sem grunnþátt í verkinu sjálfu, auk þess að yrkja ljóð og búa til keramik. Það má gera grín að okkur ekki satt!
Það er alveg ótrúlega skemmtilegt og fróðlegt að fá fræðslu um þá menningu sem hefur ríkt hér um aldir og sérstaklega þá frá keisaratímum þessa stórveldis. Nú önnur menning er ekki síður merkileg en jafnframt sú hættulegast sem við höfum upplifað og það er umferðarmenningin. Það rifjast bara upp fyrir pabbanum samtöl við Gunnlaug heitinn Þórðarson dr. júris sem þekktur var fyrir frjálslegar skoðanir sínar á umferðarreglum því umferðarljós hafa enga þýðingu hérna, þau bara kveikna og slökkna eftir ferli sem enginn fer eftir. Menn keyra bara eins og þeim hentar og fara þá leið sem þeir telja best (hljómar bara svolítið íslenskt líka). Umferð á hraðbrautum getur þurft að stöðva skyndilega því einn gamall með allt sitt hafurtask á handvagni (jú auðvitað með minnst þrjár hænur líka í búri) hefur ákveðið að ganga eftir götunni betfættur og finn. Hér bara geng ég og hvað með það! Mest er þó hættan fyrir gangandi því þeir eru fullkomlega réttlausir hér og við höfum nær því verið ekin niður af lögreglubíl á gangbraut og fengið flaut fyrir að dirfast að ganga á þessum Zebrabrautum. Hér ægir líka öllu saman og andstæður ótrúlegar, það er splúnkunýr Audi eða BMW hugsanlega númerslausir sem aka við hlið ökutækja sem maður veit eiginlega ekki síðan hvenær eru eða þá eru dregin áfram af handafli. En þetta er alveg ólýsanlegt og flott að upplifa. Að vísu nota menn minna flaut hérna en í Peking en þar held ég þeim hafi verið kennt að í hvert sinn sem eknir hafi verið 5 metrar þurfi að flauta minnst tvö flaut og siðan halda áfram. Við myndum ekki fyrir okkar litla líf þora að keyra hérna um í borgunum svo mikið er víst.
En úr þessu til dömunar litlu sem braggast svo vel og er alveg yndisleg. Hún hefur svoleiðis sjarmerað okkar upp úr skónum og hlær núna og skemmtir sér, setur upp svo svakalegan púkasvip stundum að við skellum bara uppúr enda ekki annað hægt. Talandi um Púka Púkadóttir! Það hefur aðeins borið á smá öfund frá móðurinn sem segir að Pabbinn hafi aldrei sýnt þessa ”knúshlið sína áður”. Erfitt að rata milliveginn maður! En myndirnar tala sínu máli um þetta allt hjá okkur. Við erum orðin frekar spennt að koma heim en á morgun förum við aftur til Peking og því verður örugglega einhver bið í næsta blogg frá okkur því það er ekki nettenging á hótelherginu þar sem við dveljum þar því miður. En núna förum við að pakka og gera klárt fyrir fyrstu flugferð keisaraynjunar sem var borin af ”háöldruðum” foreldrum sínum í kerrunni sinni í dag 5 hæðir og þótt það bara alveg sjálfsagt.... Er þetta það sem koma skal?
Vegabrefið er komið til okkar
Þá er vegabréfið hennar Sigríðar Báru Min komið í okkar hendur og þvilík mynd.... hélt að það væri ekki hægt að gefa út vegabref með svona mynd daman hágrætur svo rosalega að það er ekki eðlilegt.
Við erum búin að sjá það að daman er þrælhress og skemmtilega á morgnanna þannig að pabbinn getur farið með hana í morgunverkin (kaffigerð og breakfast buffet) meðan mamman týnir "gúrkurnar" úr augunum eftir bjútisvefninn..... eins gott að hún sjái þetta ekki þá yrði nú eitthvað lesið yfir gamla...
Samt smá leiðrétting frá pistilinum í gær þar sem rætt var um umferðarmenningu, ég veit ekki hvort einhver heyrði til okkar en alla vega í þeim bæjarhluta sem við vorum í dag, stóðu lögreglumenn á pöllum á miðjum gatnamótum og stýrðu sem herforingjar umferðinni með flottum handahreyfingum og tilheyrandi breytingum á fótastöðu til að gætt væri siðareglum lögregluliðsins. En samt gætti sömu fjölbreyttu florunar í umferðinni, mikið af vespum þar sem menn keyra auðvitað hjálmlausir en kannski með alla fjölskyldumeðlími utan á hjólinu. Verð að hætta við erum að fara að leita að einhverjum skóm á dömuna því hún á enga nógu litla á sig og ekki er hægt að fara með hana skólausa til höfuðborgarinnar hennar.
Aftur þúsund þakkir fyrir hlýju orðin og kveðjurnar til okkar, hún er algjör engill þessa dama og við slítum ekki skóm sjálf...
Við erum búin að sjá það að daman er þrælhress og skemmtilega á morgnanna þannig að pabbinn getur farið með hana í morgunverkin (kaffigerð og breakfast buffet) meðan mamman týnir "gúrkurnar" úr augunum eftir bjútisvefninn..... eins gott að hún sjái þetta ekki þá yrði nú eitthvað lesið yfir gamla...
Samt smá leiðrétting frá pistilinum í gær þar sem rætt var um umferðarmenningu, ég veit ekki hvort einhver heyrði til okkar en alla vega í þeim bæjarhluta sem við vorum í dag, stóðu lögreglumenn á pöllum á miðjum gatnamótum og stýrðu sem herforingjar umferðinni með flottum handahreyfingum og tilheyrandi breytingum á fótastöðu til að gætt væri siðareglum lögregluliðsins. En samt gætti sömu fjölbreyttu florunar í umferðinni, mikið af vespum þar sem menn keyra auðvitað hjálmlausir en kannski með alla fjölskyldumeðlími utan á hjólinu. Verð að hætta við erum að fara að leita að einhverjum skóm á dömuna því hún á enga nógu litla á sig og ekki er hægt að fara með hana skólausa til höfuðborgarinnar hennar.
Aftur þúsund þakkir fyrir hlýju orðin og kveðjurnar til okkar, hún er algjör engill þessa dama og við slítum ekki skóm sjálf...
þriðjudagur, júlí 12, 2005
Allt gengur betur og betur
Það er óhætt að segja að hlutirnir gangi betur og betur hjá okkur hérna úti. Daman svaf eins og eftir pöntun í nótt rumskaði ekki og hrotur foreldrana virðast því ekki hafa mikil áhrif á hennar jafnaðargeð! Hún vaknaði um sex í morgun og rétti þá bara hendurnar til mömmu sinnar og heimtaði að koma uppí þar sem hún kúrði hjá gamla settinu í klukkustund áður en við fórum saman í morgunmat. Þar auðvitað var hún langflottust, týndi upp í sig sjálf eggjabrauð, vatnsmelónu, hræð egg og annað góðgæti. Foreldranir eru aðeins að læra hversu mikið má setja af fæði fyrir framan hana og mismikið gefur hún nú fyrir einhverjar Pedagogiskar aðferðir um að ekki megi henda matnum í kringum sig…. Víð kíktum síðan í sundlaugina þar sem Styrmir, Dóra og Sunna Herborg voru að synda. Daman okkar var ekki alveg viss hvort henni líkaði vatnið en hún þarf nú að læra það fljótlega áður en hún verður mætt á sinn stað með frænkum sínum í laugardalnum. Ef við þekkjum þær rétt verður farið að taka frá pláss fyrir hana innan margra daga í tröppunum.
Það er búið að vera stutt í brosið hjá henni í dag við fórum í mjög skemmtilegan Doaista garð í dag þar sem Dao munkar hafa byggt upp musteri og hafa sýningu á sínum trúarathöfnum.
Það eru alveg ótrulega skemmtilegar framfarir hjá henni og hún horfir á kerruna sýna sem sinn keisaraynjuvagn sem ber að keyra hana í þóknist henni svo og við þorum ekki annað en að hlaupa til. Svo eru menn að tala um einhverja Atkinskúra eða kolvetnakúra, það sem er miklu nær er bara dagur með kínverskri keisaraynju og kílóin fjúka…..
Við fórum síðan á fínan veitingastað í hádeginu þar sem dömurnar heilluðu alla starfsmenn. Sigga Bára var alveg til að leyfa þjónustustúlkunum að halda á sér en heimtaði síðan strax að koma aftur til Pabba og Mömmu á milli þess sem hún skríkti þegar hún týndi mat upp í pabba sinn sem henni finnst ótrulega fyndið, sérstaklega þegar hann “óvart” bítur aðeins í fingur hennar. Síðan var komið að sídegislúrnum og öll þrjú náðum við rúmum klukkutíma og í þessum töluðu orðum eru þær mæðgur að kúra saman og ekki er annað að sjá en þeim líki það báðum mætavel.
Við reynum síðan að setja inn einhverjar myndir á eftir en við erum að hlaða þeim niður á netið, tókum ekki nema 100 myndir af henni dag!
Það er búið að vera stutt í brosið hjá henni í dag við fórum í mjög skemmtilegan Doaista garð í dag þar sem Dao munkar hafa byggt upp musteri og hafa sýningu á sínum trúarathöfnum.
Það eru alveg ótrulega skemmtilegar framfarir hjá henni og hún horfir á kerruna sýna sem sinn keisaraynjuvagn sem ber að keyra hana í þóknist henni svo og við þorum ekki annað en að hlaupa til. Svo eru menn að tala um einhverja Atkinskúra eða kolvetnakúra, það sem er miklu nær er bara dagur með kínverskri keisaraynju og kílóin fjúka…..
Við fórum síðan á fínan veitingastað í hádeginu þar sem dömurnar heilluðu alla starfsmenn. Sigga Bára var alveg til að leyfa þjónustustúlkunum að halda á sér en heimtaði síðan strax að koma aftur til Pabba og Mömmu á milli þess sem hún skríkti þegar hún týndi mat upp í pabba sinn sem henni finnst ótrulega fyndið, sérstaklega þegar hann “óvart” bítur aðeins í fingur hennar. Síðan var komið að sídegislúrnum og öll þrjú náðum við rúmum klukkutíma og í þessum töluðu orðum eru þær mæðgur að kúra saman og ekki er annað að sjá en þeim líki það báðum mætavel.
Við reynum síðan að setja inn einhverjar myndir á eftir en við erum að hlaða þeim niður á netið, tókum ekki nema 100 myndir af henni dag!
Barnaheimilið heimsótt og styttist í brosið
Þetta er búinn að vera viðburðaríkur dagur hjá okkur þremur. Daman svaf auðvitað eins og eftir pöntun frá níu til sex og var síðan bara nokkuð ljúf alla vega munum við ekki betur núna um kvöldið þegar þegar þetta er ritað, það er svo mikil gleði hjá okkur. Pabbinn fór í ferð sem skipulögð var af okkur á barnaheimilið til að skoða aðstæður og reyna að finna þá staði sem stúlkurnar fundust. Gyða og Sigga Bára voru heima og það gekk vel, daman er orðin verulega hænd að mömmu og réttir fram þessa fínlegu fingur sína í áttina til hennar og segir mama og grettir sig líka af og til.
Ferðin á barnaheimilið var viðburðarrík, þetta er myndarstofnun þar sem um 300 börn fara um árlega og þar af um 100 sem eru ættleidd til Vesturlanda á hverju ári. Mikill minnihluti þeirra er á staðnum eða um 50 en önnur eru hjá fósturforeldrum. Tvö börn úr okkar hópi voru nokkra mánuði á heimilinu fyrir síðustu viku og gaman var að sjá brosið þeirra þegar þær sáu starfsstúlkurnar. En þetta er ekki átakalaust að skoða svona staði, allt er mjög fínt fannst okkur, snyrtilegt og reynt að hafa eins heimilislegt og hægt er en mörg barnanna eru þarna til táningsára og mörg hver þeirra þurfa á sérstakri hjálp að halda. Þau komu og föðmuði þau börn sem þau þekktu og það snerti verulega hjartað að sjá þessi fallegu börn og geta hreinlega ekki tekið einhvern þeirra með sér. Við gáfum heimilinu mikið magn af mjólkurdufti sem síðan er gefið frá heimilinu til fósturforeldrana en við fengum lýsingu á þvi hvernig fylgst er með uppeldi þeirra og umönnun. Síðan var okkur boðið í mat af aðstoðarforstjóranum sem er vingjarnleg kona. Maður gat ekki greint annað en að menn væru mjög stoltir af þeirra starfsemi og þeirri umönnun sem þau standa fyrir. Það tókst hins vegar ekki að finna staðina, margir þeirra eru svo langt frá heimilinu að við höfðum ekki tíma auk þess sem það rigndi svo mikið og miklar þrumur að rafmagnið fór af veitingastaðnum. Þannig að við höfum ekki séð staðinn sem Sigga Bára fannst en það þýðir bara að við munum koma hingað aftur með dömuna og ferðast um. Landslagið er ólýsanlega fallegt, mikið af ökrum um allt og fólk að vinna og ennþá eru notaðar fornar aðferðir eins og að láta uxa draga áfram búnað til að vinna akrana. Síðan eru líka miklar andstæður þar sem upp úr ökrunum rísa voldug umferðarmannvirki þar sem verið er að byggja hraðbrautir og símamöstur. Verð að segja eins og er að akramyndin af Kína mun lifa lengur í minningunni.
Nú eftir kvöldmatinn, sem varð skammur endir á þar sem sú stutta skilaði frá sér þannig að ekki var hægt að leggja á gesti 5 stjörnu hótelsins að borða við lyktina, þá fórum við í góðan göngutúr meðfram ánni sem líður hérna um borgina. Fjölmargir Kínverjar gáfu sig á tal við okkur og þrátt fyrir mikið fingramál sáum við að þeir voru ánægðir að sjá okkur með litlu sætu snúlluna sem skellir nú upp brosi oftar og oftar. Það eru að koma ansi hreint skemmtileg persónueinkenni hjá henni, er alvörugefin og íbyggin. Tekur sér góðan tíma til að ákveðna hvort hún taki fólk í sátt eða ekki en gefur mikla hlýju þegar þangað er komið. Nú síðan vantar ekki skapið í þá stuttu eins og áður hefur komið fram, kemur svona létt "systra sveifla" hjá henni sem ég veit að sumir þekkja. Þetta allt og síðan ótrúleg fimi hennar sannfærðu okkur í kvöld að hún mun aðlagast vel í Landlystarhópinn.
Jæja látum nægja í dag og biðjum kærlega að heilsa og þökkum enn og aftur allar þessar hlýju kveðjur sem við erum að fá það er virkilega gaman að lesa þær yfir á kvöldið þegar sú stutta er sofnuð.
Ferðin á barnaheimilið var viðburðarrík, þetta er myndarstofnun þar sem um 300 börn fara um árlega og þar af um 100 sem eru ættleidd til Vesturlanda á hverju ári. Mikill minnihluti þeirra er á staðnum eða um 50 en önnur eru hjá fósturforeldrum. Tvö börn úr okkar hópi voru nokkra mánuði á heimilinu fyrir síðustu viku og gaman var að sjá brosið þeirra þegar þær sáu starfsstúlkurnar. En þetta er ekki átakalaust að skoða svona staði, allt er mjög fínt fannst okkur, snyrtilegt og reynt að hafa eins heimilislegt og hægt er en mörg barnanna eru þarna til táningsára og mörg hver þeirra þurfa á sérstakri hjálp að halda. Þau komu og föðmuði þau börn sem þau þekktu og það snerti verulega hjartað að sjá þessi fallegu börn og geta hreinlega ekki tekið einhvern þeirra með sér. Við gáfum heimilinu mikið magn af mjólkurdufti sem síðan er gefið frá heimilinu til fósturforeldrana en við fengum lýsingu á þvi hvernig fylgst er með uppeldi þeirra og umönnun. Síðan var okkur boðið í mat af aðstoðarforstjóranum sem er vingjarnleg kona. Maður gat ekki greint annað en að menn væru mjög stoltir af þeirra starfsemi og þeirri umönnun sem þau standa fyrir. Það tókst hins vegar ekki að finna staðina, margir þeirra eru svo langt frá heimilinu að við höfðum ekki tíma auk þess sem það rigndi svo mikið og miklar þrumur að rafmagnið fór af veitingastaðnum. Þannig að við höfum ekki séð staðinn sem Sigga Bára fannst en það þýðir bara að við munum koma hingað aftur með dömuna og ferðast um. Landslagið er ólýsanlega fallegt, mikið af ökrum um allt og fólk að vinna og ennþá eru notaðar fornar aðferðir eins og að láta uxa draga áfram búnað til að vinna akrana. Síðan eru líka miklar andstæður þar sem upp úr ökrunum rísa voldug umferðarmannvirki þar sem verið er að byggja hraðbrautir og símamöstur. Verð að segja eins og er að akramyndin af Kína mun lifa lengur í minningunni.
Nú eftir kvöldmatinn, sem varð skammur endir á þar sem sú stutta skilaði frá sér þannig að ekki var hægt að leggja á gesti 5 stjörnu hótelsins að borða við lyktina, þá fórum við í góðan göngutúr meðfram ánni sem líður hérna um borgina. Fjölmargir Kínverjar gáfu sig á tal við okkur og þrátt fyrir mikið fingramál sáum við að þeir voru ánægðir að sjá okkur með litlu sætu snúlluna sem skellir nú upp brosi oftar og oftar. Það eru að koma ansi hreint skemmtileg persónueinkenni hjá henni, er alvörugefin og íbyggin. Tekur sér góðan tíma til að ákveðna hvort hún taki fólk í sátt eða ekki en gefur mikla hlýju þegar þangað er komið. Nú síðan vantar ekki skapið í þá stuttu eins og áður hefur komið fram, kemur svona létt "systra sveifla" hjá henni sem ég veit að sumir þekkja. Þetta allt og síðan ótrúleg fimi hennar sannfærðu okkur í kvöld að hún mun aðlagast vel í Landlystarhópinn.
Jæja látum nægja í dag og biðjum kærlega að heilsa og þökkum enn og aftur allar þessar hlýju kveðjur sem við erum að fá það er virkilega gaman að lesa þær yfir á kvöldið þegar sú stutta er sofnuð.
mánudagur, júlí 11, 2005
Lagalegum frágangi lokið
Þá er lagalegum frágangi okkar lokið hérna í Nanchang borg. Við fórum í morgun öll saman og það tók kínverjana ekki nema tæpa 3 tíma að ganga frá ættleiðingum á þessum sjö fallegu stúlkum sem við fengum í hendur í gær. Allt var frábærlega vel skipulagt og undirbúið. Fararstjóranir okkar búnar að hjálpa okkur að fylla allt út og ganga frá. Síðan fengum við í hendur formleg gögn um að stúlkan væri okkar formlega og á föstudaginn fáum við vegabrefið hennar í hendur.
En þið verðið að afsaka að við munum ekkert hvað við sögðum í pistlinum í gær og því kunnum við að endurtaka eitthvað í dag og á morgun en þið fyrirgefið okkar það. Ástæðan er nefnilega einföld, tilfinningaþunginn var slíkur hjá okkur að við vissum ekki hvort við ættum að gráta eða hlæja eða eitthvað þar á milli, eins og að vera í rússibana nema við vissum ekki hvert hann var að fara.
Kvöldið var nokkuð erfitt, daman ekki alveg sátt við þetta nýja fólk og lái henni hver sem vill. Hún kallaði stanslaust eftir mama og benti á dyrnar á hótelherberginu og tók mikil ekkaköst á milli og borðaði nánast ekki neitt. En við gengum með hana um og gáfum okkur vel að henni. Útsýnið út um gluggann á 12 hæð vakti athygli hennar enda hin myndarlegaasta brú sem blasir við. Flott hönnun sem svei mér þá gæti bara hafa verið teiknuð af Helga frænda svo flott var hún!. Nú síðan liða þeir niður ánna hinir sérstöku fljótabátar sem hér eru notaðir til að ferja varning milli staða sem var gaman að horfa á úr fjarlægð.
En daman sofnaði loksins og svaf í alla nótt en hinir nýbökuðu foreldrar sváfu ekki neitt að telja, voru vakandi yfir hverri hreyfingu en daman ferðaðist hring eftir hring í rúminu sínu og virtist una sér vel. En þegar hún vaknaði þá var hún ekki alveg sátt við lífið en þó læddist fram bros þegar henni tokst að pissa yfir pabbann sem var búinn að klæða sig upp fyrir morgunmatinn. Bara látið flakka enda ókunnugur maður á ferð!
Smátt og smátt höfum við séð miklar breytingar á henni strax í dag, hún er farinn að gleyma sér og brosa var voða fyndin að mata pabba sinn af appelsínu og Palli frændi hefði verið stoltur þegar stríðnisglott færðist yfir þetta litla andlit þegar hún var að leika við Matthildi vinkonu sínu og fela fyrir henni hluti en þóttist svo alsaklaus og ekki kannast við neitt. Engin smá púki á ferðinni og efnileg í stríðnispúkafélagið.
Mamman er auðvitað í aðalhlutverki í dag og daman unir sér alltaf betur og betur og ekka hljóðin og gráturinn eru núna smátt og smátt að fjara út. Ef fram fer sem horfir þá er það fyrr en við töldum.
Nú á eftir á að fara í Wall Mart verslun sem er staðsett á hátiðartorgi borgarinnar. Hljómar mjög sérstakt einkum ef haft er í huga að hér var upphaf alþýðubyltingarinnar í kína og borgarbúar mjög stoltir af því. Mikið torg er í miðbænum sem ber heitið 1. ágúst torgið og hefur þannig vísan til upphaf byltingarinnar og þar hefur verið reistur mikinn minnisvarði og allt í kring minnir á byltinguna. Þetta var nú smá útidúr en við keyptum reglhliðfakerru á 1500 kall, mjög flott og miklu vandaðaðri en þær sem hótelið leggur til auk þess sem við getum notað hana áfram í Peking og síðan flugvellina, nægur burður þar og hlaup þó ekki þurfi að hafa hana á öxlunum.
Síðan fórum við með hana á veitingastað á hótelinu, hún fékk að borða sjálf spagetti og raðaði í sig af mikilli ánægju en samt var hún búin að borða mikið af vatns melónu sem er hennar uppáhald.
Nú á morgun förum við síðan ferð á barnaheimilið hennar Siggu Báru, þar ætlum við að færa heimilinu smá gjöf sem haft var samráð við forstjórann um í dag. Nú veit maður ekki hvort það kallar eitthvað fram hjá stúlkunum og ekki alveg klárt hvort allir í hópnum taki dömurnar með eða annað foreldrið fari og kynni sér aðstæður. Þarna eru við fyrst og fremst að hugsa til þess þegar daman fer að spyrja um uppruna sinn og leita eftir svörum við eðlilegum spurningum sem hljóta að koma fram á einhverjum ákveðnum tímapunkti í lífi hennar.
En þið verðið að afsaka að við munum ekkert hvað við sögðum í pistlinum í gær og því kunnum við að endurtaka eitthvað í dag og á morgun en þið fyrirgefið okkar það. Ástæðan er nefnilega einföld, tilfinningaþunginn var slíkur hjá okkur að við vissum ekki hvort við ættum að gráta eða hlæja eða eitthvað þar á milli, eins og að vera í rússibana nema við vissum ekki hvert hann var að fara.
Kvöldið var nokkuð erfitt, daman ekki alveg sátt við þetta nýja fólk og lái henni hver sem vill. Hún kallaði stanslaust eftir mama og benti á dyrnar á hótelherberginu og tók mikil ekkaköst á milli og borðaði nánast ekki neitt. En við gengum með hana um og gáfum okkur vel að henni. Útsýnið út um gluggann á 12 hæð vakti athygli hennar enda hin myndarlegaasta brú sem blasir við. Flott hönnun sem svei mér þá gæti bara hafa verið teiknuð af Helga frænda svo flott var hún!. Nú síðan liða þeir niður ánna hinir sérstöku fljótabátar sem hér eru notaðir til að ferja varning milli staða sem var gaman að horfa á úr fjarlægð.
En daman sofnaði loksins og svaf í alla nótt en hinir nýbökuðu foreldrar sváfu ekki neitt að telja, voru vakandi yfir hverri hreyfingu en daman ferðaðist hring eftir hring í rúminu sínu og virtist una sér vel. En þegar hún vaknaði þá var hún ekki alveg sátt við lífið en þó læddist fram bros þegar henni tokst að pissa yfir pabbann sem var búinn að klæða sig upp fyrir morgunmatinn. Bara látið flakka enda ókunnugur maður á ferð!
Smátt og smátt höfum við séð miklar breytingar á henni strax í dag, hún er farinn að gleyma sér og brosa var voða fyndin að mata pabba sinn af appelsínu og Palli frændi hefði verið stoltur þegar stríðnisglott færðist yfir þetta litla andlit þegar hún var að leika við Matthildi vinkonu sínu og fela fyrir henni hluti en þóttist svo alsaklaus og ekki kannast við neitt. Engin smá púki á ferðinni og efnileg í stríðnispúkafélagið.
Mamman er auðvitað í aðalhlutverki í dag og daman unir sér alltaf betur og betur og ekka hljóðin og gráturinn eru núna smátt og smátt að fjara út. Ef fram fer sem horfir þá er það fyrr en við töldum.
Nú á eftir á að fara í Wall Mart verslun sem er staðsett á hátiðartorgi borgarinnar. Hljómar mjög sérstakt einkum ef haft er í huga að hér var upphaf alþýðubyltingarinnar í kína og borgarbúar mjög stoltir af því. Mikið torg er í miðbænum sem ber heitið 1. ágúst torgið og hefur þannig vísan til upphaf byltingarinnar og þar hefur verið reistur mikinn minnisvarði og allt í kring minnir á byltinguna. Þetta var nú smá útidúr en við keyptum reglhliðfakerru á 1500 kall, mjög flott og miklu vandaðaðri en þær sem hótelið leggur til auk þess sem við getum notað hana áfram í Peking og síðan flugvellina, nægur burður þar og hlaup þó ekki þurfi að hafa hana á öxlunum.
Síðan fórum við með hana á veitingastað á hótelinu, hún fékk að borða sjálf spagetti og raðaði í sig af mikilli ánægju en samt var hún búin að borða mikið af vatns melónu sem er hennar uppáhald.
Nú á morgun förum við síðan ferð á barnaheimilið hennar Siggu Báru, þar ætlum við að færa heimilinu smá gjöf sem haft var samráð við forstjórann um í dag. Nú veit maður ekki hvort það kallar eitthvað fram hjá stúlkunum og ekki alveg klárt hvort allir í hópnum taki dömurnar með eða annað foreldrið fari og kynni sér aðstæður. Þarna eru við fyrst og fremst að hugsa til þess þegar daman fer að spyrja um uppruna sinn og leita eftir svörum við eðlilegum spurningum sem hljóta að koma fram á einhverjum ákveðnum tímapunkti í lífi hennar.
sunnudagur, júlí 10, 2005
Þvílík fegurð
Þetta er alveg ólýsanlegt, þessi fallega prinsessa er komin til okkar. Það var ólýsanleg spenna búin að vera hjá okkur og öðrum í hópinum í dag. Fyrst að bíða eftir þeim og auðvitað var seinkun á þeim þannig að við fengum þær ekki í hendur fyrr en rétt undir kl 16:00 að staðartíma. En vægt til orða tekið margra ára bið er þess virði. Stundin rann upp og lítil falleg en svolitíð óvær dama grét talsvert fyrst hjá okkur. Var ekki alveg sátt við allt þetta ljósa hár (móðirn nýja- sá ekki gráa "hárið" hjá pabbanum) og óskiljanlegt tungumál. Fyrst var hún bara í fangi pabba og það var ólýsanlegt að finna hjartslátt hennnar smá róast og fara að vekja athygli hinu margbrotna umhverfi í kringum sig. Við kveiktum á sjónvarpinu svo hún myndi halda áfram að heyra sitt tungumál og Minmin eins og hún hefur verið köllum á heimilinu smá braggaðist. Við höfum verið að reyna að koma mat í hana en gengið ílla ennþá. Læknirinn kom og skoðaði hana, taldi að hana vantaði meira kalsíum en annað er í góðu lagi. Við heyrum ekka sog við og við og þá grettir hún sig og lítur út eins og gömul kona....
Jæja látum þetta nægja núna en setjum meira inn kannski síðar í dag.
Jæja látum þetta nægja núna en setjum meira inn kannski síðar í dag.
laugardagur, júlí 09, 2005
Komin til Nanchang
Þá erum við loksins komin til Nanchang, ferðalagið gekk ágætlega fyrir flest okkar. Þar sem það er mjög heitt hér var mikil ókyrrð í lofti en allt gekk þó vel. Í aðfluginu að Nanchang flugvelli sáum við vel yfir héraðið og gátum ímyndað okkur þá náttúrufegurð sem hér ríkir. Allt er grænt, mikill hiti og mikill raki. Fyrsta sem við tókum eftir þegar við komum úr vélinni var hve fallegt og vingjarnlegt fólkið er hér. Allir brosandi og áhyggjulausir. Vegamannvirki og fyrstu kynni af borginni er frekar hrörleg en samt gætir mikillar uppbyggingar. Þetta virðist vera einkennandi fyrir þá sem við höfum séð hér í Kína. Hótelið er fínt, stendur niður við á með heljarinnar útsýni, allt hreint og nýtt. Lítið barnarúm var það fyrsta sem við tókum eftir hér á herberginu og búið að búa um það – tilbúið fyrir morgundaginn. Það styttist í Siggu!!!!Við fengum okkur stuttan göngutúr þrátt fyrir varnarorð Shirley sem er okkar leiðsögumaður hér í Nanchang, hún sagði það of heitt úti sem reyndist rétt en við fundum stórmarkað í nokkurar mínutna fjarlægð. Það var eins og að koma inn í stómarkað á Vesturlöndum en auðvitað voru kínverskar vörur þar í meirihluta. Þar voru Pampers (bleyjur, klútar og allt), Heinz dósamatur, þurrmjólk (100 tegundir), pelar, bollar, snuð – eiginlega allt það sama og heima nema miklu miklu ódýrara. Sem dæmi tveir fullir pokar með nauðsynjum og óþarfa allt fyrir 700 ISK (miklu ódýrara en í Peking). Þetta hefði verið ágætt að vita fyrirfram, að þurfa ekki að bera þetta frá Íslandi – en það eru örugglega ekki allir staðir svona vel búnir.
Matarlistin var ekki mikil í flugvélinni og því er stefnt á kvöldmat í fyrra lagi og svo munum við hitta Shirley og fara í göngutúr hér í kring – aðallega að kíkja í búðir – NEMA HVAÐ!!!!
Nokkrar myndir frá byrjun ferðalagsins í morgun fram til þessarar stundar.
Við gleymdum að nefna aðalatriðið en á leiðinni á flugvöllinn í Peking afhenti Wendy okkur ferðaleyfin sem við höfum beðið eftir til þessa en þau eru nauðsynleg fyrir morgundaginn.
Jæja, bless í bili. Næstu fréttir af okkur verða þegar við verðum búin að fá hana Sigríði Báru Min í fangið. Það er beintengin héðan úr herberginu og er það ekki slæmt að getað sötrað kaffi og skrifað þessar línur.
Matarlistin var ekki mikil í flugvélinni og því er stefnt á kvöldmat í fyrra lagi og svo munum við hitta Shirley og fara í göngutúr hér í kring – aðallega að kíkja í búðir – NEMA HVAÐ!!!!
Nokkrar myndir frá byrjun ferðalagsins í morgun fram til þessarar stundar.
Við gleymdum að nefna aðalatriðið en á leiðinni á flugvöllinn í Peking afhenti Wendy okkur ferðaleyfin sem við höfum beðið eftir til þessa en þau eru nauðsynleg fyrir morgundaginn.
Jæja, bless í bili. Næstu fréttir af okkur verða þegar við verðum búin að fá hana Sigríði Báru Min í fangið. Það er beintengin héðan úr herberginu og er það ekki slæmt að getað sötrað kaffi og skrifað þessar línur.
föstudagur, júlí 08, 2005
Torg hins himneska friðar og Forboðna borgin
Dagurinn byrjað ansi snemma hjá okkur en dagskráin hófst á Torgi hins himneska friðar sem óneytanlega var magnþrungið að upplifa. Þvílík stærð á öllu og hvernig framsetningin er öll gerð til að ýta undir gæði flokkinn og formanninn en þessi myndarlega mynd af Maó blasir við manni nánast sama hvar sem maður er staddur á torginu. Eftir okkar upplýsingum þá er gerð ný mynd af honum árlega og sett upp á afmælisdegi hans í Október, það þykir víst mjög mikill heiður fyrir listamenn að verða valinn til að mála kappann. Langar raðir hlykkjuðust um torgið þar sem skólabörn biðu þess ábyggilega klukkustundum saman að fá að líta lík Maó augum en hann er til “sýnis” í einu grafhýsinu. Allt óneytanlega tignarlegt og erfitt að lýsa hvaða tilfinngar fara um mann. Frá torginu lögðum við lykkju á leið okkar og fengum fræðslu um þróun lækninga hjá kínverkjum sem var mjög fróðlegt en þá leyndi sér ekki að læknirinn í hópnum var nú ekki sammála öllu í samanburði á nútíma lækningum að hætti vesturlandabúa og hins vegar nátturulækningum kínverja. Það mátti greina kímni í augum hennar þegar samanburðinn var kannski hérlendum full mikið í hag. Nú er bara að sjá hvort ”yngingartöflurnar” sem bóndinn keypti handa Gyðu virki eða ekki svo ekki sé gleymt ”skallameðalinu” fyrir hann, kannski kemur hann bara sem svart hár eins og kínverki til baka!
Forboðna borgin ætlaði aldrei að enda og maður bíður ekki í það hefði veðurspáin gengið eftir. Það var nefnilega ekki nema 35 stig og skýjað í dag en spáð hafði verið sól og meiri hita. .....sjúkk segir maður bara því hitt hefði hópurinn ekki lifað af. Þetta er eins og að ganga á vegg þegar maður fer út af hótelinu og við erum þambandi vatn allan daginn. En aftur að forboðnu borginni sem er merkileg og segir auðvitað mikið um þá visku og þekkingu sem hefur ríkt hjá þjóðinni í þúsundir ára. Byggingarstíllinn og framkvæmdir sem ennþá standa vel af sér veður, stríð og aðrar athafnir af manna völdum. Mannhafið að skoða borgina var með eindæmum og raðir víðsvegar, mest kinverskir krakkar sem voru í skólaferðum að því að við höldum. Við vöktum talsverða athygli og þeir hvítustu úr hópnum margbeðnir um heimild til myndartöku. Ekki slæmt að verða frægður í Kína!
Nú svolitið er nú líka af betlurum á svæðinu sem voru ekki mjög ágengir fyrst í stað en eftir að KSV aumkaði sér yfir einn þeirra var sem þeir hefðu himinn höndum tekið og var orðið erfitt að losna fyrr en komið var inná svæði með aðgangseyri.
Eftir hádegisverð fórum við í silkiverksmiðju, fengum upplýsingar um þróun og meðferð á silki og auðvitað þokkalega sala á eftir þar sem dömurnar, auðvitað þær litlu, fengu þjóðlegan klæðnað. Á heimleiðinni fengum við síðan fréttir sem snertu hjartað. Við fáum dætur okkar í hendur á sunnudaginn 10 júlí kl.15:00 á hótelinu, það verður semsagt komið með þær til okkar þangað. Þannig að nú er bara að pakka því sem þarf að taka með til Nanchang en við reynum að skilja sem mest eftir, alla vega ”hlýju fötin” en mamman er í þessum skrifuðu orðum að velja og hafna. Semsagt spennandi og fróðlegur dagur og mikil spenna að byggist upp. Látum næst heyra frá okkur þegar við erum kominn á hótelið í Nanchang.
Ps. fáar myndir settar inn þar sem netið er lengi að vinna - tókum 100 myndir í dag !!!!
Forboðna borgin ætlaði aldrei að enda og maður bíður ekki í það hefði veðurspáin gengið eftir. Það var nefnilega ekki nema 35 stig og skýjað í dag en spáð hafði verið sól og meiri hita. .....sjúkk segir maður bara því hitt hefði hópurinn ekki lifað af. Þetta er eins og að ganga á vegg þegar maður fer út af hótelinu og við erum þambandi vatn allan daginn. En aftur að forboðnu borginni sem er merkileg og segir auðvitað mikið um þá visku og þekkingu sem hefur ríkt hjá þjóðinni í þúsundir ára. Byggingarstíllinn og framkvæmdir sem ennþá standa vel af sér veður, stríð og aðrar athafnir af manna völdum. Mannhafið að skoða borgina var með eindæmum og raðir víðsvegar, mest kinverskir krakkar sem voru í skólaferðum að því að við höldum. Við vöktum talsverða athygli og þeir hvítustu úr hópnum margbeðnir um heimild til myndartöku. Ekki slæmt að verða frægður í Kína!
Nú svolitið er nú líka af betlurum á svæðinu sem voru ekki mjög ágengir fyrst í stað en eftir að KSV aumkaði sér yfir einn þeirra var sem þeir hefðu himinn höndum tekið og var orðið erfitt að losna fyrr en komið var inná svæði með aðgangseyri.
Eftir hádegisverð fórum við í silkiverksmiðju, fengum upplýsingar um þróun og meðferð á silki og auðvitað þokkalega sala á eftir þar sem dömurnar, auðvitað þær litlu, fengu þjóðlegan klæðnað. Á heimleiðinni fengum við síðan fréttir sem snertu hjartað. Við fáum dætur okkar í hendur á sunnudaginn 10 júlí kl.15:00 á hótelinu, það verður semsagt komið með þær til okkar þangað. Þannig að nú er bara að pakka því sem þarf að taka með til Nanchang en við reynum að skilja sem mest eftir, alla vega ”hlýju fötin” en mamman er í þessum skrifuðu orðum að velja og hafna. Semsagt spennandi og fróðlegur dagur og mikil spenna að byggist upp. Látum næst heyra frá okkur þegar við erum kominn á hótelið í Nanchang.
Ps. fáar myndir settar inn þar sem netið er lengi að vinna - tókum 100 myndir í dag !!!!
fimmtudagur, júlí 07, 2005
Fimmtudagur
Jaeja vid hjonin voknudum snemma i morgun eda um kl. 6 - hreinlega gatum ekki sofid lengur. Planid i dag er ad fara a Kinamurinn a eftir, svo i einhverja Jade verksmidju og svo munum vid Kalli hitta Jon og Lin Wei i kvold. Tad er mjog skrytid en vid komumst ekki her inn a blogg siduna okkar til ad skoda hana en getum sett inn a hana post, vid getum ekki heldur sent SMS en faum tau til okkar - skrifum meira seinna. Ef tid komist ekki inn a myndirnar okkar getid tid sent okkur mail a gydao@simnet.is eda farid beint a stora albumid okkar http://www.pixagogo.com/karlsteinar/
Tad er storkostlegt ad vera herna og lidur okkur eins og i draumi. Nuna eru bara tveir dagar tar til vid forum til Nanchang - og tar bidur hun Sigga Bara!!!
Tad er storkostlegt ad vera herna og lidur okkur eins og i draumi. Nuna eru bara tveir dagar tar til vid forum til Nanchang - og tar bidur hun Sigga Bara!!!
Kínamúrinn
Það er erfitt að finna hæfandi lýsingu á þessum degi hjá okkur. Hann hófst á því að við fórum í stutta kynnisferð í verksmiðju þar sem búnir eru til ýmir munir úr steinum (Jade) sem var athyglisvert að sjá hvernig unnið er úr honum og auðvitað gátu þeir sem vildu verslað. Síðan var keyrt sem leið liggur að Kínamúrnum sem er ótrúlegt að sjá. Hann er eins og risavaxinn ormur sem gormast um allar fjallshlíðar og er víst rúmlega 6000 km að lengd en í misjöfnu ástandi. Veðurguðirnir voru með okkur því það var skyjað í dag og ekki nema 35 stig ef marka má uppgefnar tölur. Hópurinn fór í góðan gongutúr og menn völdu sér sína áfangastaði á leiðinni upp þessa myndarlega fjallshlíð sem við stöðvuðum við. Maður veit eiginlega ekki hvaða orð á að nota til að lýsa þessu mannvirki það er svo ótrulegt að ganga þarna og horfa á fallegt umhverfið og þá hugsun sem bjó að baki því byggja hann. Það voru því lúnir, heitir og sveittir fætur sem fóru í loftkælda rútuna sem kemur okkur á milli áfangastaða.
Þá lá leiðinn í búð ”formannsins” sem kallast friendship stores og kennir þar ýmissa grasa. Það er nú ekki hægt annað en að kíkja þar við í þessum frægu ríkisverslunum og borða léttan málsverð í ríkismötuneytinu.... Þema dagsins var Api og kannski þarf að skýra það frekar því allar stúlkurnar sem við sækjum eftir tvo daga eru fæddar á ári apans og því viðeigandi að finna ýmsa muni sem tengjast því merka ári apans 2004. Sigga Bára fékk í dag fallega mynd sem klipt er út af mikilli nákvæmni og litskruðug með afbrigðum.
Heimleiðin var ekki síður athyglisverð þá sáum við og fundum fyrir vaxandi umferð í borginni og í raun þeim andstæðum sem hana einkenna í dag. Sjá má mikla uppbyggingu og framkvæmdir en á milli á greina mikla fátækt og aðstæður sem við þekkjum ekki. Sumun bíður það hlutskipti hér að búa í fátæklega búnum húsnæðum og eiga mjög takmarkaða möguleika. Okkur fannst sem bílinn sé ansi hreint að taka við af því sem af gömlum myndum að dæma hefur einkennt borgina en það eru ríkisreiðhjólin svörtu, ekkert fjallahjóladæmi hér heldur ein ríkistegund, svort og gíralaus takk.
Fólkið er svo vingjarnlegt og kurteist að það er til eftirbreytni, fólk brosir og vill allt fyrir okkur gera, höfum ekki fengið nei ennþá alla vega nema þegar húsbóndinn reyndi að prútta í ríkisversluninni það er auðvitað eina verslunin sem slíkt er bannað, bara eitt ríkisverð takk... Talandi um það þá læðist að okkur sá grunur að blogsíðan okkar sé ekki aðgengileg vegna heitis hennar eða vísan á síðuna sé ekki þóknanlegt núna því við getum komist inná ýmsar íslenskar síður en bog er ekki æskilegt. Þá höfum við það. Annars allt fínt af okkur að frétta erum að bíða eftir að Lin Wei komi og sæki okkur og sýni okkur þá hlið borgarinnar sem ferðamenn sjá almennt ekki. Síðan förum við til þeirra í nýju íbúðina og hver veit hvað gerist svo. En þetta var meiriháttar íbúðin þeirra er svo flott og á svo skemmtilegum stað. Síðan fórum við út að borða og Lin Wei valdi staðinn sem hún segir að hafi bestu Peking Önd sem hægt er að fá í borginni og það verður að taka undir það með henni Lin Wei þvilikur unaður. Maturinn var alveg svakalega góður og alltaf eru þau hjónin og stelpurnar jafn skemmtileg og gestrisin. Stefnun að því að hitta þau smá á morgun því Jón fer að fara heim fljótlega en mæðgurnar verða lengur og tviburunum finnst meiriháttar spennandi að fá að hitta litlu Siggu Báru eftir nokkra daga og þá fyrst af öllum! Bless í bili.
Þá lá leiðinn í búð ”formannsins” sem kallast friendship stores og kennir þar ýmissa grasa. Það er nú ekki hægt annað en að kíkja þar við í þessum frægu ríkisverslunum og borða léttan málsverð í ríkismötuneytinu.... Þema dagsins var Api og kannski þarf að skýra það frekar því allar stúlkurnar sem við sækjum eftir tvo daga eru fæddar á ári apans og því viðeigandi að finna ýmsa muni sem tengjast því merka ári apans 2004. Sigga Bára fékk í dag fallega mynd sem klipt er út af mikilli nákvæmni og litskruðug með afbrigðum.
Heimleiðin var ekki síður athyglisverð þá sáum við og fundum fyrir vaxandi umferð í borginni og í raun þeim andstæðum sem hana einkenna í dag. Sjá má mikla uppbyggingu og framkvæmdir en á milli á greina mikla fátækt og aðstæður sem við þekkjum ekki. Sumun bíður það hlutskipti hér að búa í fátæklega búnum húsnæðum og eiga mjög takmarkaða möguleika. Okkur fannst sem bílinn sé ansi hreint að taka við af því sem af gömlum myndum að dæma hefur einkennt borgina en það eru ríkisreiðhjólin svörtu, ekkert fjallahjóladæmi hér heldur ein ríkistegund, svort og gíralaus takk.
Fólkið er svo vingjarnlegt og kurteist að það er til eftirbreytni, fólk brosir og vill allt fyrir okkur gera, höfum ekki fengið nei ennþá alla vega nema þegar húsbóndinn reyndi að prútta í ríkisversluninni það er auðvitað eina verslunin sem slíkt er bannað, bara eitt ríkisverð takk... Talandi um það þá læðist að okkur sá grunur að blogsíðan okkar sé ekki aðgengileg vegna heitis hennar eða vísan á síðuna sé ekki þóknanlegt núna því við getum komist inná ýmsar íslenskar síður en bog er ekki æskilegt. Þá höfum við það. Annars allt fínt af okkur að frétta erum að bíða eftir að Lin Wei komi og sæki okkur og sýni okkur þá hlið borgarinnar sem ferðamenn sjá almennt ekki. Síðan förum við til þeirra í nýju íbúðina og hver veit hvað gerist svo. En þetta var meiriháttar íbúðin þeirra er svo flott og á svo skemmtilegum stað. Síðan fórum við út að borða og Lin Wei valdi staðinn sem hún segir að hafi bestu Peking Önd sem hægt er að fá í borginni og það verður að taka undir það með henni Lin Wei þvilikur unaður. Maturinn var alveg svakalega góður og alltaf eru þau hjónin og stelpurnar jafn skemmtileg og gestrisin. Stefnun að því að hitta þau smá á morgun því Jón fer að fara heim fljótlega en mæðgurnar verða lengur og tviburunum finnst meiriháttar spennandi að fá að hitta litlu Siggu Báru eftir nokkra daga og þá fyrst af öllum! Bless í bili.
þriðjudagur, júlí 05, 2005
Komin til Peking
Vid erum komin til Peking eftir nokkud erfitt ferdalag. Lagt var af stad fra Kopen um kvold eftir klukkustundar seinkun en rumlega 8 timum sidar var lent i Peking. Thad er nu ekki skemmtilegt ad sitja svona lengi i flugvel og frekar litid plass. Einhverjum tokst ad sofa stund og stund en almennt er hopurinn dasadur.
A moti okkur tok sidan fararstjorinn, sem er vingjarnlegt stulka og leiddi okkur i gegnum thad sem thurfti og lokst a hotelid sem er stadsett i midbeanum. Bidjum ad heilsa i bili reynum ad na sma blundi fyrir fyrstu veisluna i kvold
A moti okkur tok sidan fararstjorinn, sem er vingjarnlegt stulka og leiddi okkur i gegnum thad sem thurfti og lokst a hotelid sem er stadsett i midbeanum. Bidjum ad heilsa i bili reynum ad na sma blundi fyrir fyrstu veisluna i kvold
Buin tekka ut af hotelinu
Nøu erum vid a leidinni ad geyma farangurinn okkar a brautastodinni og sidan er stefnt af thvi ad eiga nokkra tima i beanum. Annars er allt a odrum endanum herna tvi Bush er i opinberri heimsokn og vist fullt af svaedi sem er lokad af af theim sokum.
Vid hofumekki enntha getad sett myndir inn en forum thad thegar komid er til Peking. Vid forum i tivoli i gear i godum gir,vedridvar falleg og hlytt og allir i godu skapi. Fruin fekk sma Kina martrod Sigridur Bara var altalandi a islensku, near unglingur i aldri og eins og velmenni i samskiptum. Fjolskyldan oll mjog tillitslaus vid heimkomu og svona meatti lengi telja. Eg held bara ad hun hafi verid nokkud fegin ad vakna og sja thennan skollotta kall vid hlidina a ser. Takkfyrir kvedjurnar,nu skal vi ga og ha en øl.
Vid hofumekki enntha getad sett myndir inn en forum thad thegar komid er til Peking. Vid forum i tivoli i gear i godum gir,vedridvar falleg og hlytt og allir i godu skapi. Fruin fekk sma Kina martrod Sigridur Bara var altalandi a islensku, near unglingur i aldri og eins og velmenni i samskiptum. Fjolskyldan oll mjog tillitslaus vid heimkomu og svona meatti lengi telja. Eg held bara ad hun hafi verid nokkud fegin ad vakna og sja thennan skollotta kall vid hlidina a ser. Takkfyrir kvedjurnar,nu skal vi ga og ha en øl.
sunnudagur, júlí 03, 2005
Allt kárt fyrir brottförina
Þá er komið að því við leggjum í hann innan stundar og mikil tilhlökkun hjá okkur. Búið er að pakka öllu og marg yfirfara allt það sem taka þarf með. Fjölskyldan og vinir eru síðan búin að koma og kveðja og greinilegt að tilhlökkun er á mörgum bæjum.
Við sendum síðan frá okkur smá línu þegar við erum komin til Peking eða hugsanlega frá Köpen ef tækifæri vinnst til
Við sendum síðan frá okkur smá línu þegar við erum komin til Peking eða hugsanlega frá Köpen ef tækifæri vinnst til
föstudagur, júlí 01, 2005
Ýmislegt sem týnist til með seinni skipunum
Jæja það er ótrúlegt hvað margt týnist til hjá okkur og þarf að gera. Auðvitað var byrjað á einni léttri yfirferð í morgun á því hvort við værum að gleyma einhverju og fylgidótið aðeins borið við töskurnar. Við höfum haft nokkrar áhyggjur af hitanum í Peking og fengum smá staðfestingu á því að undanfarna daga er búið að vera um 38 stig þar en víst ekki mikill raki þannig að það er þó smá bót í máli að glíma bara við þurran hita!!!!! Það verður síðan gaman að geta hitt vini okkar Jón, Lin Wei og tvíburana Laufey og Júníu en þau eru einmitt í Peking núna og verða þann tíma sem við erum úti.
Nú aðeins var bætt í húsbúnaðinn í dag þegar við keyptum barnabílstól og síðan eldhússtól fyrir prisessuna þannig að þetta er allt að verða tilbúið.
Hátindur dagsins var þó að fara með frú Ernu og Sigga Val og taka við lyklum að nýju íbúðinni á Standvegi. Auðvitað verður mikill söknuður af Alftamýrinni en minningin lifir um þann góða anda sem þar hefur verið og nýja íbuðin er meiriháttar flott. Frú Erna fær ótrúlega flott útsýni og var strax farin að tala um hvað yrði gaman að fara með ömmustelpuna í göngutúra niður að sjó og skoða fuglana. Valur var fjarri góðu gamni, var víst að telja breskum ferðamönnum trú um ótrúlega gæði landsins og merkilega sögu þess, fer ábyggilega létt með staðreyndir og kryddar þetta allt aðeins og gerir skemmtilegt. Það fréttist af honum á Egilstöðum í fjallgöngu og því ekki sjá að hann sé á áttræðisaldri.... En alla vega þá skáluðum við fjögur fyrir þessum merka áfanga og síðan verða þau flutt þegar við komum aftur heim frá Kína. Smellið hér til að skoða Strandveginn.
Nú aðeins var bætt í húsbúnaðinn í dag þegar við keyptum barnabílstól og síðan eldhússtól fyrir prisessuna þannig að þetta er allt að verða tilbúið.
Hátindur dagsins var þó að fara með frú Ernu og Sigga Val og taka við lyklum að nýju íbúðinni á Standvegi. Auðvitað verður mikill söknuður af Alftamýrinni en minningin lifir um þann góða anda sem þar hefur verið og nýja íbuðin er meiriháttar flott. Frú Erna fær ótrúlega flott útsýni og var strax farin að tala um hvað yrði gaman að fara með ömmustelpuna í göngutúra niður að sjó og skoða fuglana. Valur var fjarri góðu gamni, var víst að telja breskum ferðamönnum trú um ótrúlega gæði landsins og merkilega sögu þess, fer ábyggilega létt með staðreyndir og kryddar þetta allt aðeins og gerir skemmtilegt. Það fréttist af honum á Egilstöðum í fjallgöngu og því ekki sjá að hann sé á áttræðisaldri.... En alla vega þá skáluðum við fjögur fyrir þessum merka áfanga og síðan verða þau flutt þegar við komum aftur heim frá Kína. Smellið hér til að skoða Strandveginn.
fimmtudagur, júní 30, 2005
Styttist í brottför
Jæja oft finnast okkur hjónum dagarnir vera langir núna, úff.... en þetta er líka stundum dálitið óraunverulegt að vera að fara út að hitta loksins þessa litlu prinsessu. Svo er því ekki að leyna að það er líka að mjög mörgu að hyggja, búið að huga aftur og aftur að því hvað á að taka með og hvað er óþarfi. 'I því ferli þurfum við stöðugt að minna okkur á að í Kína eru líka verslanir og það víst ansi margar segja menn.
Núna er Ágústa vinkona okkar að sannfæra Gyðu um hversu mörg "dress" hún þurfi að taka með, ég heyri í þeim úr barnaherberginu og ætla ekki að hafa þau leyndarmál eftir. Ég stalst aftur á móti til að taka straujárnið úr sambandi eftir að hafa farið mjög mjúkum heitum "höndum" um einstaklega falleg náttföt sem höfðu verið keypt á prinsessuna. Taldi mér trú um að það væri gott að kæla járnið aðeins enda á mikið eftir að reyna á það síðar í sumar.
Best að setja járnið aftur í samband og halda áfram með verkefnið
Núna er Ágústa vinkona okkar að sannfæra Gyðu um hversu mörg "dress" hún þurfi að taka með, ég heyri í þeim úr barnaherberginu og ætla ekki að hafa þau leyndarmál eftir. Ég stalst aftur á móti til að taka straujárnið úr sambandi eftir að hafa farið mjög mjúkum heitum "höndum" um einstaklega falleg náttföt sem höfðu verið keypt á prinsessuna. Taldi mér trú um að það væri gott að kæla járnið aðeins enda á mikið eftir að reyna á það síðar í sumar.
Best að setja járnið aftur í samband og halda áfram með verkefnið
miðvikudagur, júní 29, 2005
For our English speaking friends. – first info
There is a lot of tension at our home these days, less than one week to our departure – our journey to China. We will start by flying to Copenhagen on Monday (4) and spend close to two days there but Copenhagen is one of our favorit Cities. Most of our group will travel with us but on Tuesday evening we will all meet at the Kastrup airport in Copenhagen.
Then the plan is to fly to Beijing; (Peking) and we will spend few days there before we fly over to the City Nanchang in the Jiangxi providence. On the 10 of July we will finally meet our daughter Fu Ling Min but we have named her Sigridur Bara Min Karlsdottir.
The whole journey will take two weeks and we anticipate rather demanding trip for us as one can imagine.
The whole process has taken around one year but its delightful feeling to know that we are getting very close to the peak so to say or the destination. We have already got draft of the trip and the planning that has taken place. We will be able to do some sightseeing particularly before we go to Nanghang.
In last few days we have been making our home ready for the new family member, painting the room, buying clothing and other things that need to be ready. The father has never been known as a handy man so he has needed some extra help from friends to be able to connect lights extr.
Yesterday we got our travel tickets and that was a specific feeling not only having flight ticket to China but seeing booking for three persons on the way home. Its happening !!!!!
Then the plan is to fly to Beijing; (Peking) and we will spend few days there before we fly over to the City Nanchang in the Jiangxi providence. On the 10 of July we will finally meet our daughter Fu Ling Min but we have named her Sigridur Bara Min Karlsdottir.
The whole journey will take two weeks and we anticipate rather demanding trip for us as one can imagine.
The whole process has taken around one year but its delightful feeling to know that we are getting very close to the peak so to say or the destination. We have already got draft of the trip and the planning that has taken place. We will be able to do some sightseeing particularly before we go to Nanghang.
In last few days we have been making our home ready for the new family member, painting the room, buying clothing and other things that need to be ready. The father has never been known as a handy man so he has needed some extra help from friends to be able to connect lights extr.
Yesterday we got our travel tickets and that was a specific feeling not only having flight ticket to China but seeing booking for three persons on the way home. Its happening !!!!!
laugardagur, júní 25, 2005
Eins árs afmæli Sigríðar Báru Min
Sigríður Bára átti eins árs afmæli föstudaginn 24 júni og þótti foreldrunum tilefni til að baka eina súkkulaðitetru af tilefni dagsins. Við fengum margar afmæliskveðjur frá vinum og fjölskyldu af þessu tilefni og glatt var á hjalla á Hofteignum.
Sigurður Valur stjórnaði afmælissöng af þessu tilefni með tilheyrandi húrrahrópum, en hann er orðinn ansi hreint sjóaður í stjórnun á fjöldasöng af svona tilefnum.
Dagurinn var einnig merkilegur fyrir þær sakir að Gyða hætti að vinna, byrjar í sumarleyfi og fer síðan í fæðingarorlof vegna þessa merku tímamóta. Þá fer að styttast í að heimilisfaðirinn fari líka í frí og síðan orlof en miðað við upphaf ferðar þann 4 júli má vænta þess að síðasti starfsdagurinn verði að minnsta kosti að kvöldi hins 3 júli en mikil pressa er á honum að hefja töku orlofs eitthvað aðeins fyrr.
Mikið þökkum við öllum þeim sem hafa verið að senda okkur kveðjur og hamingjuóskir undanfarið en það hefur verið ómetanlegt.
Sigurður Valur stjórnaði afmælissöng af þessu tilefni með tilheyrandi húrrahrópum, en hann er orðinn ansi hreint sjóaður í stjórnun á fjöldasöng af svona tilefnum.
Dagurinn var einnig merkilegur fyrir þær sakir að Gyða hætti að vinna, byrjar í sumarleyfi og fer síðan í fæðingarorlof vegna þessa merku tímamóta. Þá fer að styttast í að heimilisfaðirinn fari líka í frí og síðan orlof en miðað við upphaf ferðar þann 4 júli má vænta þess að síðasti starfsdagurinn verði að minnsta kosti að kvöldi hins 3 júli en mikil pressa er á honum að hefja töku orlofs eitthvað aðeins fyrr.
Mikið þökkum við öllum þeim sem hafa verið að senda okkur kveðjur og hamingjuóskir undanfarið en það hefur verið ómetanlegt.
sunnudagur, júní 19, 2005
Ferðadagsetning komin
Síðast liðinn mánudag var haldinn ferðafundur þar sem við fengum hagnýtar upplýsingar um ævintýraferðina okkar. Fyrir liggur að fara frá kóngsins Kaupmannahöfn að kvöldi 5 júlí og þjóta um loftin blá beint til Peking þar sem keisarans hallir skína eins og segir einhvers staðar :-) . Við leggjum liklega sólarhring fyrr af stað og hyggjumst eiga góða stund í köpen. Ekki er hægt að neita því að þessi fundur setti undirbúning allan á annað stig því nú þarf að halda vel á spöðunum, aðeins tvær vikur til brottfarar. Hjónin tóku sig því til undir öryggri forustu húsfrúarinnar og máluðu herbergið Sigríðar og síðan voru keypt ný ljós. Þrátt fyrir andmæli varð hinn nýbakaði faðir að hætta sér í að festa þau upp. Til öryggis var allt rafmagn tekið af íbúðinni ef ekki húsinu öllu og sumir segja að dimmt hafi orðið á Hofteignum öllum um stund, slíkt var öryggið eða kannski öllu heldur vanþekking á tengingum og vírum. En upp fóru ljósin og taka sig vel út, smá frágangur eftir sem frúin gaf leiðbeiningar um hvernig ætti að vera þannig að þessu er ekki að fullu lokið. Þrátlát kvefpest föðursins veittum honum engan umbuð eða samúð, herbergið yrði að verða tilbúið innan tíðar, ekkert væl. Siggi Valur fór með í verslunarleiðangur og gaf foreldrunum leiðbeiningar á ýmsu því sem okkar datt til hugar að við yrðum að hafa aðgengilegt, nú ekki sleppti hann að segja sína skoðun á nauðsynlegum fatnaði og fyrst kom í huga hans arsenal treygja. Klikkar ekki á smáatriðum pilturinn sá og ekki slæmt að hafa svona ráðleggingar sem auðvitað varð að verðlauna með góðri ísferð þar sem Gunna stóra frænka kom einnig með í. Nú er frúin að "skella" í nokkrar tertur enda afmælisdagur hennar á morgun og síðan á prinsessan litla afmæli á föstudaginn og aldrei að vita nema við blásum á eitt kerti ef einhver verða eftir á bænum eftir fjöldann sem nota verður á morgun.....
fimmtudagur, júní 09, 2005
Ein vika síðan
Tíminn líður hratt. Í dag er ein vika síðan við fengum myndirnar af henni Sigríði Báru Min. Á þessari einu viku höfum við foreldrarnir verið að dáðst af litlu tátunni, látið stækka ljósmyndir af henni og komið þeim að bókstaflega út um allt. Hópur 12 hittist hjá Sigrúnu á mánudaginn síðasta og komu allir foreldrar með myndirnar af dætrum sínum. Þann dag fengum við líka nýjar upplýsingar um Sigríði Báru Min, hún hefur stækkað frá því í janúar en þá var hún 64 cm og 7 kg. en nýjustu tölur segja að hún sé núna 72 cm og 8,2 kg. Hún er ólík pabba sínum en hann var nánast tannlaus fram að tveggja ára aldri, daman er í dag komin með 8 tennur, en var með 4 í janúar. Það er skemmst frá því að segja að í dag fengum við þykka möppu frá Íslenskri Ættleiðingu sem innihalda nauðsynlegustu upplýsingar um ferðina, hvernig undirbúa skal ferðina, hvað á að taka með sér, hvað má og hvað má ekki. Þetta er virkilega flott mappa hjá henni Guðrúnu sem hefur staðið sig eins og hetja. Í kvöld er handlagni heimilisfaðirinn búinn að setja saman rúm eftir eigin hugmyndum, nokkrar skrúfur rötuðu ekki á rétta staði (afgangur semsagt) og honum hulin ráðgáta hvar þeim var ætlað hlutverk svo ekki sé talað um gormana sem liggja í gluggakistunni (ennþá). Enn hann reynir sitt besta og við tökum viljan fyrir verkið. Næsta þriðjudag er áætlaður ferðafundur þar sem farið verður yfir ferðina, fardagar og dvalarstaðir ákveðnir. Fram að þeim tíma munum við undirbúa okkur undir verslunarleiðangur, kaupa snuð, pela, krem, samfellur og allt það sem hún Sigríður mun þurfa á að halda þegar hún hittir okkur.
fimmtudagur, júní 02, 2005
Við höfum fengið myndir af dóttur okkar
Dagurinn í dag er merkisdagur. Seinnipart dags fékk Kalli símhringingu frá Íslenskri Ættleiðingu og honum tilkynnt að okkar biði myndir og upplýsingar um dóttur okkar. Móðirin var í ræktinni á þessu mikilvæga augnarbliki og rauk sveitt af stað með pabbanum til að sjá litla ungann. Þessi stúlka er án efa það fallegasta sem við höfum augum litið, fædd þann 24. júní árið 2004 og ber nafnið Fu Ling Min. Fyrra nafnið Fu er nafnið á barnaheimilinu og seinni nöfnin eiga að lýsa persónuleika hennar. Ling þýðir að vera snörp og Min þýðir glæsileiki. Hún hefur samkvæmt okkar upplýsingum búið hjá fósturforeldrum sem sjá án efa vel um hana fyrir okkur þar til við hittumst í júlí. Langþráðum áfanga er náð og nú tekur við að undirbúa komu prinsessunnar. Við tókum nokkrar myndir í dag og svo myndir af myndunum þar til við munum skanna þær inn og setja á netið.
mánudagur, maí 30, 2005
miðvikudagur, maí 25, 2005
Myndir komnar frá Bandaríkjunum
Í gær var hægt að skoða myndir sem bárust bandarískum foreldrum sem eru að ættleiða frá Kína. Þetta voru myndarlegustu börn og furðu vakti að mörg þeirra voru mjög ung auk þess sem í hópnum voru tvíburar og einn drengur. Núna fer að líða að því að við hér á Íslandi fáum einhverjar upplýsingar.
mánudagur, maí 23, 2005
Þetta voru engar kjaftasögur
Í dag hittust verðandi mæður í hádegismat á Kaffi Sólon. Mikið var rætt um tímasetningar og gengið hart að Kristínu V. að láta okkur vita um leið og fréttir bærust frá Bandaríkjunum. Hún benti okkur réttilega á það að það væri mánudagur þar líkt og hér auk þess sem tímamunurinn væri mikill og því ekkert að frétta þaðan frá því á föstudag þar sem það væri varla kominn morgun þar. En Kristín var dugleg og komst að því þegar hún mætti aftur til vinnu að myndirnar væru farnar að berast til verðandi foreldra í USA. Þetta vakti mikla lukku. Þannig að ef maður heldur áfram að "spekulera" þá ættum við að frétta eitthvað í næstu viku.
sunnudagur, maí 22, 2005
Undirbúningur að fara á flug :-)
Á síðustu dögum hefur undirbúningur hjá okkur tekið á sig nýjar myndir. Gyða stýrir verklegum framkvæmdum sem núna felast í því að lakka barnarúm og snyrta þannig að til sóma verði. Svefnherbergi sem til þessa hefur verið fyrir "lítið" frændfólk sem hefur fengið næturgistingar fær nýjan og góðan tilgang og mun í framtíðinni verða fyrsta barnaherbergi okkar, ekki dónalegur tilgangur það! Gert er ráð fyrir að mála og snyrta til í herberginu með því að loksins verði gólflistar festir formlega en þá fengum við tilsnyrta frá fyrri eigendum íbúðarinnar fyrir ekki svo löngu. Kannski best að segja sannleikann það eru rúmlega tvö ár og við stilltum þeim bara upp og þar sem þeir stóðu á eigin "spýtum" þá var ekkert verið að vesenast í því að festa þá formlega. Jæja læt nægja um gólflistana en þeir verða semsagt festir upp þegar búið er að skella upp veggfóðri sem keypt var sérstaklega með það í huga að geta hentað vel hvort sem barnið verður stúlka eða piltur. Hvað frúin ákveður síðan að verði næstu skref veit ég ekki en það verða ábyggilega göfug og eitthvað sem er alveg bráðnauðsynlegt að gera strax.... Þeir sem til þekkja vita að verklegar framkvæmdir eru nú ekki sterkasta hliðin þannig að ekki fækkar gráu hárunum á næstu vikum :-)
föstudagur, maí 20, 2005
Kjaftasögur af spjalli
Jæja - í dag heyrði ég kjaftasögu sem ég kýs að trúa að sé sönn. Komið hefur fram á spjallsíðum bandarískra foreldra sem eru að ættleiða að myndir og upplýsingar séu á leiðinni til þeirra. Núna fer hugurinn á flug og er maður núna að láta sig dreyma um að fá upplýsingarnar í fyrstu viku júní. Nú er bara að sjá og bíða.
þriðjudagur, maí 10, 2005
Hittingur hjá félögum í hópi 12
Í gær hittist hópur 12 á Hofteigi. Það var mjög góð mæting hjá hópnum sem endranær. Mikil spenna er byrjuð að myndast og allir voru að spekulera og spá í sama hlutinum þ.e. "Hvenær ætli upplýsingarnar berist"? Farið var að telja fram og til baka en loka niðurstaðan var eiginlega sú að það er ekkert og þá ekkert að gera annað en að bíða og bíða. Kristín okkar frábæri upplýsingafulltrúi hefur tekið það að sér að vera dugleg inn á bandarísku spjallsíðunum og fylgjast með hvenær þau fái sínar upplýsingar en reynslan hefur sannað það að við megum vonast til að fá upplýsingar um ungana okkar u.þ.b. 10 dögum eftir að Bandaríkjamenn hafa fengið sínar upplýsingar. Farið var að skoða barnaföt sem gestgjafarnir höfðu verslað og er það ljóst að það er búið að undirbúa komu lítillar prinsessu á heimilið. En það er mikið búið að vara okkur við því að gera ráð fyrir stelpu þar sem það liggur ljóst fyrir að bráðlega mun annar drengur bætast við þann hóp kínverskra barna sem hafa verið ættleidd hingað - en þangað til þá lítum við á tölfræðina sem segir 95% líkur á stúlku.
miðvikudagur, maí 04, 2005
Smá misskilningur
Var að frétta það að login dagsetningin hafi verið 11.11.2004 en ekki 03.11.2004 eins og ég sagði frá í fyrri pósti mínum. Það vonandi breytir ekki miklu nema hvað það verður sífellt heitara og heitara í Kína sem líður á sumarið :-)
mánudagur, maí 02, 2005
Mánuðir líða
Á morgun þann 3. maí eru liðnir 6 mánuðir frá því að umsókn okkar var móttekin í Kína. Þessi tími hefur liðið hratt og þá sérstaklega síðustu mánuðir. Það hjálpar mikið við biðina hve mikið er til að efni á vefnum og svo ekki sé minnst á ferðalag þeirra í hópi 11. En núna er viku frí í Kína og blessað fólkið sem er að vinna með umsóknirnar okkar að njóta þessa frítíma. Biðtíminn er áætlaður 6-7 mánuðir og því má segja að það verður stutt í það að við fáum einhverjar fréttir. Framundan er að fara að tæma herbergið sem ætlað verður unganum en við ætlum að bíða með að innrétta það þar til við fáum upplýsingarnar.
mánudagur, apríl 25, 2005
Legacy of an Adopted Child
Once there were two women.
Who never knew each other.
One you do not rember.
The other you call Mother.
Two diffrent lives shaped to make your one
One became your guiding star
The other became your sun.
The first gave you life
The second taught you to live in it
The first gave you the need for love
And the second was there to give it.
One gave you a nationality
The other gave you a name
One gave you the seed of talent
The other gave you an aim.
One gave you emotions
The other calmed your fears
One saw your first sweet smile
The other dried your tears.
One gave you up .... It was all she could do
The other praid for a child
And god led her straight to YOU.
And now you ask me through your tears
The age old questions through the years.
Heredity or enviroment.....
Which are you the product of.
Neither my darling......neither
Just two kinds of love.
Who never knew each other.
One you do not rember.
The other you call Mother.
Two diffrent lives shaped to make your one
One became your guiding star
The other became your sun.
The first gave you life
The second taught you to live in it
The first gave you the need for love
And the second was there to give it.
One gave you a nationality
The other gave you a name
One gave you the seed of talent
The other gave you an aim.
One gave you emotions
The other calmed your fears
One saw your first sweet smile
The other dried your tears.
One gave you up .... It was all she could do
The other praid for a child
And god led her straight to YOU.
And now you ask me through your tears
The age old questions through the years.
Heredity or enviroment.....
Which are you the product of.
Neither my darling......neither
Just two kinds of love.
þriðjudagur, apríl 19, 2005
Heimasíða fyrir hóp 11 - þau sem fara á undan
Í dag fengum við slóðina að heimasíðu hóps nr. 11. Þetta er skemmtilega uppbyggð síða sem verður skoðuð á hverjum degi hjá okkur hjónum. Við óskum þeim öllum góðrar ferðar og til hamingju með þessar yndislega fallegu dætur þeirra.
laugardagur, apríl 16, 2005
Hópur 11
Jæja. Núna er komin ferðadagsetning fyrir hóp nr. 11. Þau munu fara út þann 2. maí og koma aftur til Íslands þann 18. maí. Þetta er allt að verða raunverulegra og raunverulegra fyrir okkur og upplifum við mikið stemminguna hjá þeim sem eru að fara út og reynir að setja sig í spor þeirra. Nokkrar myndir hafa verið settar á netið af þeim og eru þær allar gullfallegar og hraustlegar að sjá.
þriðjudagur, mars 22, 2005
Myndir í mars
Fréttir bárust af því að hópur nr. 11 hafi fengið upplýsingar um börn sín í dag. Þetta voru 9 stúlkur sem munu koma til landsins vonandi í byrjun maí og eru þær allar fæddar á tímabilinu apríl-maí árið 2004. Þetta er orðið spennandi - næstu myndir verða fyrir okkar hóp nr. 12
laugardagur, mars 12, 2005
Undirbúningur og Námskeið
Í dag var haldið námskeið sem ber heitið "Umönnun ungbarna" og var þar fjallað um helstu atriði sem foreldrar sem eru að ættleiða þurfa að hafa í huga. Þetta var virkilega fræðandi námskeið sem Íslensk Ættleiðing stendur fyrir og var Kristín S. Jónsdóttir mjög greinagóð og upplýsandi.
Þetta námskeið er í okkar huga viss áfangi í okkar ættleiðingarferli - það er verið að huga að ferðinni. Það var gaman að finna fyrir spenningi þeirra í hópi 11 sem eru þessa dagana að bíða eftir upplýsingum um börnin sín og um leið og það gerist erum við orðin næst í röðinni. Spennandi!
Þetta námskeið er í okkar huga viss áfangi í okkar ættleiðingarferli - það er verið að huga að ferðinni. Það var gaman að finna fyrir spenningi þeirra í hópi 11 sem eru þessa dagana að bíða eftir upplýsingum um börnin sín og um leið og það gerist erum við orðin næst í röðinni. Spennandi!
laugardagur, febrúar 19, 2005
Inn í framtíðina
Þetta er prufa hjá okkur, erum að undirbúa okkur undir það að verða netfólk. If you can´t beat them join them!!
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
