Komin til Peking- mikið gott

Þá er fyrsti hluti ferðalagsins heim að baki og við komin til Peking, þvílíkur unaður og Sigga Bára ljómaði þegar hún sú Jóa og Jónu bíða eftir okkur. Það var skýtin tilfinning að fara með Auði Eddu burtu úr borginni sinni a.m.k tímabundið. Ferðalagið tókst vel það var smá seinkun hjá okkur en flugið sjálft gott, systurnar stóðu sig vel og Auður Edda var eins og hetja í sínu fyrsta flugi, það er eins og börn átti sig á því að við sumar aðstæður þá er ekki ráðrúm til þess að ganga mikið um og sprella eins og venjulega. Hún borðaði vel, nema hvað, og sofnaði síðan og svaf meiri hluta flugsins og sama má segja um Siggu Báru en eins og margir vita þá virðist hún eiga voðalega auðvelt að sofna einkum í farartækjum og nægir yfirleitt að ræsa bílvél til að augnlok hennar þyngist verulega og ekki verði aftur snúið. Við skelltum þeim systrum í sturtu og núna er kósy tími eins og Sigga kallar það og litli unginn virðist sáttur við það. Við erum að skoða hvað við gerum á morgun og stefnt er að því að leyfa Siggu að fara í tivoli og sjá gosbrunna sem má hoppa út í og vonandi verður hitinn viðráðanlegur fyrir okkur eldri. Þvílík forréttindi að fá að gista hjá Jóa og Jónu okkur líður strax eins og við séum komin heim svo ólíkt því að vera á hóteli þótt ekki hafi verið hægt að kvarta undan aðbúnaði þar þá er það bara svolítið annað. Þau hjónin sóttu okkur á flugvöllin og þegar við komum heim beið eftir dömunum demantar Kína eða Jade hálsmen fyrir þær báðar. Þetta eru fegurstu hálsmen sem eiga að boða þeim gæfu og hafa þau hjón núna gefið systrunum minningu frá Kína sem mun vernda þær um aldur og ævi.


Við tókum reyndar eftir því í vikunni að við sáum kunnuglega undirskift á fallegu verki í anddyri hótelsins og reyndist það vera undirritun frá Vigdísi forseta en hún hefur gist á þessum hóteli þegar hún fór til Kína og þarna virðist Davíð og frú hafa gist líka.

Jæja núna er er klukkan orðin rúmlega 22 og dömurnar sofnaðar. Jói, Jóna, Brói og Edda eru úti en hér heima sofa dýrmætu dömurnar okkar værum svefni. Á morgun fáum við vonandi að hitta Ingvar,Guðmund og foreldra – mikill spenningur að fá að hitta þau öll fjögur.

Bless í bú