Sigga Bára og Auður Edda fóru tvisvar sinnum út á róló í dag. Litla systir elskar að renna sér - kemur ekki á óvart þar sem hún mun örugglega fara í eitthvað jaðarsportið segja foreldrarnir, svo er verið að kenna henni að róla, vegasalt og moka. Hún Sigga Bára er dugleg að kenna þeirri stuttu og hermir Auður Edda allt eftir henni. Í dag komu móðursystur með börnin sín (og Gunna ) og þótti systrum það gaman. Amma og afi litu við en amma var búin að prjóna fallega peysu á Auði Eddu en í gær komu Palli, Halla og Steinunn Vala í heimsókn og færðu henni Auði Eddu fallegt eyrnaband ala Halla. Sú á eftir að verða fín í vetur!!
Ferðafélagarnir Brói og Edda komu í morgun - það er ekki laust við að við séum í fráhvarfi þar sem allir dagar ferðarinnar voru svo skemmtilegir með þeim!!
Systurnar eru sofnaðar núna - glaðar eftir útiveruna í dag og stefnt er á að vera mikið úti á morgun líka!!
Bless í bú
Myndir eru hér
mánudagur, ágúst 02, 2010
sunnudagur, ágúst 01, 2010
Laugardalurinn er staðurinn
Deginum í gær og í dag var að mestu varið utanhúss. Í gær var farið í sund (aftur!) og svo grasagarðurinn þar sem sú stutta tiplaði á tánum í grasinu á meðan stóra systir og Elísabet vinkona hennar stóðu fyrir leikhússýningu á styttunum. Í dag kom Blómvangsfjölskyldan í heimsókn og eftir gott morgunkaffi var farið í Húsdýragarðinn þar sem Matthildur og Sigga Bára nutu sín ekki síður en Karólína og Auður Edda.
Svo var haldið heim, Sigga Bára og Matthildur léku sér það sem eftir var degi á meðan Auður Edda tók sér lúr og tók á móti þeim Palla, Höllu og Steinunni Völu.
Auður Edda er ótrúlega lífsglöð stúlka, hún veit hvað hún vill, er feimin við ókunnuga en þar sem hún er öruggust já þá á Duracell viðurnefnið vel við!! Sigga Bára stóra ljósið okkar er svo þolinmóð og góð við nýjan fjölskyldumeðlim - hefur eiginlega stækkað mikið á þessum tveimur vikum - kannski of mikið finnst mömmu.
Jæja hér er meira af þvotti en var áður og okkur ekki til setunnar boðið ....
Bless í bú
Myndir eru hér
Svo var haldið heim, Sigga Bára og Matthildur léku sér það sem eftir var degi á meðan Auður Edda tók sér lúr og tók á móti þeim Palla, Höllu og Steinunni Völu.
Auður Edda er ótrúlega lífsglöð stúlka, hún veit hvað hún vill, er feimin við ókunnuga en þar sem hún er öruggust já þá á Duracell viðurnefnið vel við!! Sigga Bára stóra ljósið okkar er svo þolinmóð og góð við nýjan fjölskyldumeðlim - hefur eiginlega stækkað mikið á þessum tveimur vikum - kannski of mikið finnst mömmu.
Jæja hér er meira af þvotti en var áður og okkur ekki til setunnar boðið ....
Bless í bú
Myndir eru hér
föstudagur, júlí 30, 2010
Búið að hitta Gest lækni, fara í sund og hoppa á trampólíni
Í morgun vöknuðu þær systur kl. 5 þannig að þegar klukkan var 9 var dagurinn hálfnaður, Íris frænka hafði litið inn og svo var arkað í laugina. Hún er hafmeyja eins og stóra systir - það er ljóst að sundlaugin verður mikið notuð næstu misserin. Sigga Bára var í gær mikið með Telmu frænku og í dag kom Elísabet, sem líka var að verða stóra systir, og léku þær sér saman fram á kvöldmat.
Brói og Edda litu við, Erna Hrund og Alli einnig. Mikið er lífið dásamlegt!!
Bless í bú
Hér eru myndir.
miðvikudagur, júlí 28, 2010
Komin heim á Hofteig.
Já þá er þessu magnaða ferðalagi okkar lokið þvílík ferð hún gekk svo vel í alla staði að það er hreinlega ótrúlegt. Ekki hægt að hugsa sér betra tilefni til að leggja land undir rfót en að eignast barn og að allt annað skyldi síðan ganga svona vel. Ferðafélagarnir voru nátturulega þeir besti í heimi og síðan allt þetta góða fólk sem við vorum með í ferðalaginu og þá auðvitað standa Jói og Jóna uppúr og þáttur þeirra verður seint fullþakkað fyrir, algjörlegar ólýsalegt hversu gott og gaman það var að vera með þeim á þessum nýja heimavelli í hinni mögnuðu borg Peking. Ferðalagið sjálft gekk vonum framar eftir að við komumst um borð en það voru ýmis innritunarvandamál sem þurfti að leysa þótt það hafi ekki verið beint hjá okkur en við höfum ætlað okkur að eiga nægan tími í flugstöðinni og skála í síðasta sinn í bili í Peking, en það tókst ekki heldur fórum nánast á handahlaupum um borð. Auður Edda var frábær í fluginu stillt og góð, svaf smá en var annars sem hugur manns. Að vísu urðum við fyrir því í fysta sinn að kvartað var undan okkur en par sem sat sæti fyrir framan okkur kvataði því eftir að kellan hafði sofið amk í 5 tíma óáreitt þá tók Auður Edda upp á því að fara að lita og gerði það með þeim hætti að smá heyrðist meira í pennanum sem notaður var en alla jafnan heyrist. Mjög þarfur fegrunarsvefn kellu styttist sem þessu nam og flugfreyja kom til að tala við okkur. Eftir að þær áttuðu sig á staðreyndum þá sendu þær parinu illt auga og við gerðum lítið í því að draga úr athafnaþörfinni. Lífið sjálft sér um að skapa svona fólki rétt umhverfi. Við getum hiklaust mælt með þessari ferðaleið með Finnair í gegnum Helsinki því það var síðan rúmur klukkutimi þar í litilli en góðri flugstöð og ekki sama stress og þegar farið er í gegnum margmennið í Kaupmannahöfn, auk þess sem ferðarlagið tekur skemmri tíma. Siðasti leggurinn er nátturulega alltaf magnaður að byrja að sjá Island birtast undan skýjum og síðan að komast á áfangastað heilu og höldnu. Móttökunefnd kom á völlinn og ekki var viðgjörningurinn verri þegar komið var heim. Amma hafði bakað margar kökur og komið með fullt af mat fyrir okkur, færði okkur öllum rósir og svo fékk Auður Edda það sem allar ömmustelpurnar fá gull hjarta men! Takk amma og afi fyrir allt. Við fórum síðan snemma í háttin enda dauðþreytt eftir tæpan sólarhring og síðan vöknuðum við eldsnemma til að taka á móti nýjum degi. Sigga og pabbi vöknuðu háf fjögur, mamma fjögur og Auður Edda kl. 5!!!
Takk allir fyrir hlýjar, fallegar og uppbyggilegar kveðjur til okkar meðan á ferðinni stóð.
Myndirnar sýna svo ferðina í dýragarðinn, síðasta kvöldið hjá Jóa og Jónu (seint hægt að fullþakka þeim hjónum!!) og flugferðin. Það er ein mynd af Siggu Báru í fangi eins kínversks manns en það er einmitt bílstjórinn sem keyrði okkur í Peking þegar við sóttum Siggu Báru árið 2005- við eigum aðra mynd af þeim frá þeim tíma – svona er Kína lítið!!!
Bless í bú
Takk allir fyrir hlýjar, fallegar og uppbyggilegar kveðjur til okkar meðan á ferðinni stóð.
Myndirnar sýna svo ferðina í dýragarðinn, síðasta kvöldið hjá Jóa og Jónu (seint hægt að fullþakka þeim hjónum!!) og flugferðin. Það er ein mynd af Siggu Báru í fangi eins kínversks manns en það er einmitt bílstjórinn sem keyrði okkur í Peking þegar við sóttum Siggu Báru árið 2005- við eigum aðra mynd af þeim frá þeim tíma – svona er Kína lítið!!!
Bless í bú
þriðjudagur, júlí 27, 2010
Kveðjum Peking
Síðasti dagurinn í Peking í bili.Það er farið að styttast verulega veru okkar hérna í Peking í bili núna er verið að leggja lokahönd á pökkun á öllu og mikil spenna í gangi hjá öllum.Dagurinn var frábær í alla staði, við fórum með dömurnar með hópinum í dýragarðinn sem er frábær a.m.k fyrir okkar dömur sem nutu þess í botn. Það var samt full stuttur tími og reyndar sáu við ekki mikið meira en óæðri enda af Pöndunum en við ættum að geta gert okkur í hugarlund hvernig þær líta út í raun. Brói og Edda fóru í golf með Jóa og Jónu og þótti það frábært í alla staði þótt hitinn hafi verið góð afsökun fyrir því að skorið sé ekki gefið upp opinberlega. Við viljum þakka öllum fyrir góða strauma og skemmtilegar athugasemdir og allan þann hlýhug sem okkur hefur verið sýnd meðan við höfum verið hérna í Peking. Svo sjáumst við og heyrumst þegar við erum komin á leiðarenda heim sem verður fljótlega. Engar myndir verða settar inn í dag – hér er setið og spjallað. Kærar þakkir Jói og Jóna fyrir okkur.
Bless í bú
Bless í bú
mánudagur, júlí 26, 2010
Schengen áritun í höfn og vika síðan við fengum Auði Eddu Jin í fangið
Dagarnir eru taldir niður núna en mikið óskaplega er þetta samt gaman og þvílík forréttindi að fá að vera í felagskap með öllu þessu góða fólki.Við tókum daginn snemma og fórum í góðan göngutúr með dömurnar tvær og þá báðar í kerrum. Auður Edda var nú ekki alveg á því enda höfðum við ekki tekið þann slag við hana að vera í kerru, þvílíkur grátur en hann stóð stutt því það var hægt að lauma að henni smá mat og þá gleymdist a.m.k af og til hversu ósanngjarnt það væri að vera í kerru. Eftir daginn þá var hún bara nokkuð glöð með kerruna og þær systur sofnuðu báðar í kerrunum sínum og sváfu vært. Síðdegis var síðan þetta flotta boð hjá Kristínu sendiherra þar sem börnin fengu afhendar vegabréfsáritanir til að geta komið til Islands, ekki amalegt fyrir Auði Eddu að hafa allan tímann búið hjá Jóa í Peking, manninum sem gefur út áritanirnar fyrir Íslands hönd.Virkilega flott hjá þeim í sendiráðinu og skemmtilega stund og í alla staði til fyrirmyndar.Innan sendiráðsins eru þetta víst miklir tilhlökkunar dagar því það er svo mikil gleði yfir öllu.Sigga Bára og Guðmundur „ besti vinur“ lék sér saman og fengu marga gesti til að vera í feluleik við sig og þá var bústaður sendiherra undirlagður fyrir þau í þeim tilgangi. Auður Edda hins vegar var í sínu besta formi og það liggur fyrir að það er óþarfi fyrir hjónin að eiga eitthvað world class kort það er nóg að ætla að sér að elta dömuna sem fór amk 300 ferðir milli hæða og taldi tröppurnar ýmist á kínversku eða var að apa eftir íslensku tölunum. Hún var bara hlaðin orku og stoppar ekki sú stutta, alltaf á fullu og brosir út í eitt og svo eltum við og gefum henni fæðu til að hún geti nú örugglega haldið áfram. Hún fór algjörlega á kostum en var líka rosalega þreytt þegar heim var komið. Núna erum við byrjuð að pakka og gera klárt því á morgun er síðasti dagur, við förum í dýragarðinn og síðan í smá hádegisverð síðan er það loka pökkun.Brói og Edda ætla að fara í golf með Jóa og Jónu, ekki slor að hafa það á ferilskránni að hafa spilað golf í Kína. Það er ekki hægt að þakka þeim hjónum nægjanlega fyrir frábæran félagsskap,óendanlega þolinmæði og gleði.
Í dag á Olli afi afmæli sem hefði orðið 77 ára og langamma Bína hefði orðið 100 ára í dag. Hugur okkar eru hjá þeim ástvinum okkar sem hafa kvatt þennan heim.
Bless í bú
Í dag á Olli afi afmæli sem hefði orðið 77 ára og langamma Bína hefði orðið 100 ára í dag. Hugur okkar eru hjá þeim ástvinum okkar sem hafa kvatt þennan heim.
Bless í bú
sunnudagur, júlí 25, 2010
Gosbrunnar og gleði
Það er farið að styttast í brottför og töskurnar bíða hálfopnar og næstum hálftómar, trúir þessu einhver ? En grínlaust þá höfum við ekki nennt að taka upp úr töskunum eftir komuna frá Shanghæ enda finnst okkur svo stutt í næstu brottför. Í dag var dagurinn tekinn snemma og við fórum alveg svakalega skemmtilega verslunarmiðstöð þar sem búið er að útbúa gosbrunnasvæði sem krakkar elska.Eitthvað sem svo sannarlega væri gaman að sjá heima á Íslandi. Hrund og Skarpi voru með okkur og það voru fagnaðarfundir þegar Sigga Bára og Guðmundur Góði þeirra hittust aftur.Þau fóru beint að leika sér og voru á fullu í dag í vatninu og það var ekki þurr þráður á þeim eftir daginn. Ingvar nýji fjölskyldumeðlimur þeirra hjóna var frumsýndur og fegurðin er þvílík að ekki eru til orð til að lýsa. Auður Edda var fyrst smá stessuð yfir vatnssullinu en eftir smá stund var hún farin að hlæja og tók næstum bakföll af hlátri. Myndirnar segja vonandi sýna sögu. Þarna hittum við eitthvað af Íslendingum meðal annars sendiherrann hana Kristínu sem var glöð og kát sem fyrr en við erum boðin í veislu til hennar á morgun. Síðan fórum Brói og Kalli með dömunrnar í hús meðan hinar konurnar fóru að kanna með verslunarframboðið. Auður lék við hvurn sinn fingur áfram og glöddu okkur gömlu mennina ótrúlega mikið. Hún fór amk 300 ferðir milli okkar herbergis og stofunar með dótið sitt fram og til baka og var að dunda sér endalaust, hún er alveg yndisleg þessi stúlka það er svo gaman af henni og það er svo gaman að sjá púkaglottið sem kemur fram hjá henni þegar verið er að banna henni og setja henni mörk. Hún má þó eiga það að hún virðir þegar henni er bannað. Kvöldið fór síðan í að sjá alveg hreint út sagt frábæra fjölleikasýningu sem er ólýsanlegt upplifa. Þvílíkt listafólk sem þarna er á ferðinni alveg hreint út sagt frábær skemmtun og Sigga Bára og Guðmundur Góði nutu þess í botn. Mamman og Auður Edda áttu notalega stund saman á meðan.
Bless í bú
Bless í bú
laugardagur, júlí 24, 2010
Komin til Peking- mikið gott
Þá er fyrsti hluti ferðalagsins heim að baki og við komin til Peking, þvílíkur unaður og Sigga Bára ljómaði þegar hún sú Jóa og Jónu bíða eftir okkur. Það var skýtin tilfinning að fara með Auði Eddu burtu úr borginni sinni a.m.k tímabundið. Ferðalagið tókst vel það var smá seinkun hjá okkur en flugið sjálft gott, systurnar stóðu sig vel og Auður Edda var eins og hetja í sínu fyrsta flugi, það er eins og börn átti sig á því að við sumar aðstæður þá er ekki ráðrúm til þess að ganga mikið um og sprella eins og venjulega. Hún borðaði vel, nema hvað, og sofnaði síðan og svaf meiri hluta flugsins og sama má segja um Siggu Báru en eins og margir vita þá virðist hún eiga voðalega auðvelt að sofna einkum í farartækjum og nægir yfirleitt að ræsa bílvél til að augnlok hennar þyngist verulega og ekki verði aftur snúið. Við skelltum þeim systrum í sturtu og núna er kósy tími eins og Sigga kallar það og litli unginn virðist sáttur við það. Við erum að skoða hvað við gerum á morgun og stefnt er að því að leyfa Siggu að fara í tivoli og sjá gosbrunna sem má hoppa út í og vonandi verður hitinn viðráðanlegur fyrir okkur eldri. Þvílík forréttindi að fá að gista hjá Jóa og Jónu okkur líður strax eins og við séum komin heim svo ólíkt því að vera á hóteli þótt ekki hafi verið hægt að kvarta undan aðbúnaði þar þá er það bara svolítið annað. Þau hjónin sóttu okkur á flugvöllin og þegar við komum heim beið eftir dömunum demantar Kína eða Jade hálsmen fyrir þær báðar. Þetta eru fegurstu hálsmen sem eiga að boða þeim gæfu og hafa þau hjón núna gefið systrunum minningu frá Kína sem mun vernda þær um aldur og ævi.
Við tókum reyndar eftir því í vikunni að við sáum kunnuglega undirskift á fallegu verki í anddyri hótelsins og reyndist það vera undirritun frá Vigdísi forseta en hún hefur gist á þessum hóteli þegar hún fór til Kína og þarna virðist Davíð og frú hafa gist líka.
Jæja núna er er klukkan orðin rúmlega 22 og dömurnar sofnaðar. Jói, Jóna, Brói og Edda eru úti en hér heima sofa dýrmætu dömurnar okkar værum svefni. Á morgun fáum við vonandi að hitta Ingvar,Guðmund og foreldra – mikill spenningur að fá að hitta þau öll fjögur.
Bless í bú
Við tókum reyndar eftir því í vikunni að við sáum kunnuglega undirskift á fallegu verki í anddyri hótelsins og reyndist það vera undirritun frá Vigdísi forseta en hún hefur gist á þessum hóteli þegar hún fór til Kína og þarna virðist Davíð og frú hafa gist líka.
Jæja núna er er klukkan orðin rúmlega 22 og dömurnar sofnaðar. Jói, Jóna, Brói og Edda eru úti en hér heima sofa dýrmætu dömurnar okkar værum svefni. Á morgun fáum við vonandi að hitta Ingvar,Guðmund og foreldra – mikill spenningur að fá að hitta þau öll fjögur.
Bless í bú
fimmtudagur, júlí 22, 2010
Síðasta kvöldið í borginni hennar Auðar Eddu Jin
Fórum í frábæra kvöldgöngu í gærkvöldi eftir að hafa fengið okkur heldur fábreyttan kvöldverð en forðinn var ennþá til staðar eftir hádegisverðin góða.Við gengum út í ennþá einn garðinn sem heitir Taipingqiao Park og er í um 30 mín göngu frá hótelinu en þá er gengið í gengum flott verslunarhverfi og við fengum okkur einn hressandi og svalandi Starbucks kaffidrykk. Sú stutta var í svonefndum sixpack poka sem situr framan á magavöðvum og þar leið dömunni vel þótt nokkuð hafi verið grátíð í upphafi þar sem hún hafði ætlað sér að hvíla framan á mútter. Hún lék á alls oddi og söng fyrir okkur kínversk lög sem er hrikalega fallegt að heyra og vonandi tekst okkur að viðhalda því hjá henni. Þessi garður sem er dæmigerður fyrir fjölmarga sambærilega eru fullur af fólki á kvöldin sem sitja við tjarnir og ræða málin, karlar gjarnan háværari (ólíkt með löndunum) og spila en konurnar eru öllu nettari í sínu spjalli.Þarna eru börn að leik þótt áliðið sé en í raun er það skynsamlegt því tæplega er hægt vera úti yfir miðjan daginn. Ólýsanlegt var síðan þegar við byrjuðum að heyra fjölbreyttan söng yfir tjörnina sem við sátum við og þegar við lukum göngutúrnum komumst við að því að þar sat einn eldri maður á vélhjólastól með þvílíkan karokee útbúnað að veitingastaðir væru stoltir af. Hópur hafði safnast saman hjá kallinum og tóku lagið þannig sannast að það er ekki bara fyrrverandi forseti þeirra Kínverja sem elskar að syngja fyrir fólk heldur eru það fleiri landsmenn sem það elska svo sannarlega. Hitinn var æðislegur í kvöld ábyggilega rétt um 25 stig eða svo, sem er mikill munur miðað við rétt um 40 stig að degi til. Síðan var gengið heim og þá þarf að passa sig í umferðinni því gangandi vegfarendur eru ekki réttháir hérna. Þó er umferðinni hérna í Shanghæ nokkuð betri en í Peking þar sem hún er nú eiginlega hrikaleg það verður bara að viðurkennast.
Við tókum daginn snemma eftir að systurnar höfðu báðar vaknað með bros á vör. Við fengum okkur göngutúr út í nærliggjandi garð í þeim tilgangi að geta fylgst með morgunleikfimi. Líklega vorum við aðeins of sein á ferðinni því það voru ekki margir í slíkum æfingum að þessu sinni, kannski náum við að upplifa það í Peking um helgina. Við vorum síðan sótt af Línu leiðsögumanni og við fórum til að skoða Buddha hof sem var alveg frábært að upplifa, þvílík fegurð ró og friður, eiginlega alveg magnað hvað fylgir mikil innri ró. Það voru margir innfæddir við trúariðkun og virtust ekki kippa sér mikið upp við fjölda ferðamanna sem fór um með leiftrandi myndavélaglampa í sífellu. Munir þeirra eru virkilega fallegir og allt útskorið og síðan miklar gillingar á öllu. Eftir góða stund létum við listamann á svæðinu skrifa upp nafnið á Auði Eddu á kínversku þeas kínverska nafnið hennar og fallegan boðskap til hennar frá okkur. Smá af minjagripum voru keyptir en leiðin lá síðan að silkiverksmiðju sem er ríkisrekin og þar fengum við sögu þess hvernig silki er unnið úr silkiormum eða púpunni þeirra öllu heldur. Virkilega fræðandi og skemmtilegt að fá að sjá. Eitthvað smotterí datt í innkaupakörfur okkar og sama var á næsta stoppustöð sem var Ríkisrekna perluverksmiðjan þar sem við keyptum sambærilega hluti fyrir Auði Eddu og við höfðum keypt á sínum tíma fyrir Siggu Báru. Á leiðinni hótelið var stutt stopp hjá sýslumanni þar sem við fengum afhent síðustu eintökin af pappírum frá Kína vegna ættleiðingarinnar og núna er því Auður Edda Jin formlega orðin hluti af okkar fjölskyldu og sómir sér vel. Húrra. Hún hefur verið alvega frábær í dag, var í burðarpokanum hjá Pabba sínum og kvartaði ekki neitt heldur hló og skríkti og naut lífsins meðan sérstaklega þegar sá gamli læddi að henni einum og einum kexbita. Núna er að líða síðasti dagurinn og við erum farin að huga að því að pakka saman okkar hlutum, við kvöddum leiðsögumanninn en einhver annar mun fylgja okkur út á völl á morgun. Ekki er víst að neitt komi frá okkur á morgun því það er ferðadagurinn mikli og fróðlegt verður að vita hvernig sú stutta tekur fluginu. Við erum ekki alveg að sjá þess feimnu stúlku sem talað er um í pappírunum heldur er hún fjörug og stríðin hverjum sem það líkist nú. Að lokum til hamingju með afmælið Olgeir Þór hlökkum til að hitta þig í næstu viku!!
Bless í bú
Við tókum daginn snemma eftir að systurnar höfðu báðar vaknað með bros á vör. Við fengum okkur göngutúr út í nærliggjandi garð í þeim tilgangi að geta fylgst með morgunleikfimi. Líklega vorum við aðeins of sein á ferðinni því það voru ekki margir í slíkum æfingum að þessu sinni, kannski náum við að upplifa það í Peking um helgina. Við vorum síðan sótt af Línu leiðsögumanni og við fórum til að skoða Buddha hof sem var alveg frábært að upplifa, þvílík fegurð ró og friður, eiginlega alveg magnað hvað fylgir mikil innri ró. Það voru margir innfæddir við trúariðkun og virtust ekki kippa sér mikið upp við fjölda ferðamanna sem fór um með leiftrandi myndavélaglampa í sífellu. Munir þeirra eru virkilega fallegir og allt útskorið og síðan miklar gillingar á öllu. Eftir góða stund létum við listamann á svæðinu skrifa upp nafnið á Auði Eddu á kínversku þeas kínverska nafnið hennar og fallegan boðskap til hennar frá okkur. Smá af minjagripum voru keyptir en leiðin lá síðan að silkiverksmiðju sem er ríkisrekin og þar fengum við sögu þess hvernig silki er unnið úr silkiormum eða púpunni þeirra öllu heldur. Virkilega fræðandi og skemmtilegt að fá að sjá. Eitthvað smotterí datt í innkaupakörfur okkar og sama var á næsta stoppustöð sem var Ríkisrekna perluverksmiðjan þar sem við keyptum sambærilega hluti fyrir Auði Eddu og við höfðum keypt á sínum tíma fyrir Siggu Báru. Á leiðinni hótelið var stutt stopp hjá sýslumanni þar sem við fengum afhent síðustu eintökin af pappírum frá Kína vegna ættleiðingarinnar og núna er því Auður Edda Jin formlega orðin hluti af okkar fjölskyldu og sómir sér vel. Húrra. Hún hefur verið alvega frábær í dag, var í burðarpokanum hjá Pabba sínum og kvartaði ekki neitt heldur hló og skríkti og naut lífsins meðan sérstaklega þegar sá gamli læddi að henni einum og einum kexbita. Núna er að líða síðasti dagurinn og við erum farin að huga að því að pakka saman okkar hlutum, við kvöddum leiðsögumanninn en einhver annar mun fylgja okkur út á völl á morgun. Ekki er víst að neitt komi frá okkur á morgun því það er ferðadagurinn mikli og fróðlegt verður að vita hvernig sú stutta tekur fluginu. Við erum ekki alveg að sjá þess feimnu stúlku sem talað er um í pappírunum heldur er hún fjörug og stríðin hverjum sem það líkist nú. Að lokum til hamingju með afmælið Olgeir Þór hlökkum til að hitta þig í næstu viku!!
Bless í bú
Ekki lát á frábærum dögum og hita í Shanghæ
Dagurinn byrjaði vel hjá okkur, dömurnar sváfu vel í nótt og vöknuðu með bros á vör sem fyrr. Eftir góðan morgunverð þá fórum við í ferð með leiðsögumanni okkar henni Línu eins og hún heitir. Við fórum í það sem kallað er hér gamli hluti borgarinnar og hefur staðið hér í einhver hundruð ára. Þetta er „ekta Kína“ eins og sagt er byggingar með þessu flotta kínverska lagi með flottum og útskornum dýrum. Við fórum í Yuyuan Gardens sem er miðpunkturinn þar og er í raun listigarður af fegurstu gerð og er alveg nauðsynlegt að sjá fannst okkur. Falleg hús og tjarnir og listilega vel útfærðir garðar. Hitinn var reyndar óbærilegur og við drukkum mikið af vatni, urðum líka að bera dömurnar báðar því ekki var hægt að vera með kerru bæði vegna mannfjölda og eins vegna þess hversu grófar gangstéttirnar eru en þær eru stundum sjálfar hreint listaverk. Eftir góða stund í þessum garði var okkur boðið í miðdegisverð sem endaði í einhverjum 10 réttum sem hver toppaði hinn fyrri. Alveg frábært og að því loknu smá meiri skoðun. Síðan tók við tea hús þar sem við keyptum smá af tei og smökkuðum hin ýmsu afbrigði sem eiga að virka bæði til að auka meltingu (förum ekki nánar út í það) minnka uppþembu, blóðsykur,karlmennsku og langlífi svo fátt eitt sé talið á löngum lista. Við munum af tilliti til fjölskyldunar ekki greina frá því hvaða te við keyptum að þessu sinni. Litla daman er alltaf flottari og flottari og er orðin virkilega háð mömmu sinni og vill lítið koma til pabbans nema hann hafi Kex eða eitthvað matarkyns svo.það þarf að aðlagast því. Þvílíkt matargat hún er bara óstöðvandi. Núna eru dömurnar allar og Brói í sundi spa og sauna sem líklega er álíka heit og að standa úti á bílastæði en það dugar nú ekki. Sú stutta er sofandi og síðdegið er ófrágangið. Lína leiðsögumaður hló mikið af því á hvaða veitingastað við fórum í gær, sagði að það gæti ekki orðið meira staðbundið en þetta og sagði að foreldrar hennar sem væru gamlir eða eitthvað um fimmtugt (ok náðum því) færu stundum þarna þegar þau gerðu sér dagamun og maturinn væri ok. Henni fannst virkilega fyndið að heyra lýsingu okkar á þessu öllu saman og var stolt af því að við skyldum finna þennan stað því kínverskara verður það nú varla við erum búin að hlæja svo mikið að þessu hjá okkur að það er ólýsanlegt. Núna er bara einn heill dagur eftir í borginni og snemmaá laugardag þá förum við aftur yfir til Peking og okkur hlakkar mikið til að hitta Jóa og Jónu og síðan íslenska hópinn. Aftur og enn þá hafa Brói og Edda létt okkur lífið ótrúlega í þessari ferð – vitum ekki hvernig þetta hafi farið án þeirra!!!
Til hamingju með daginn Geiri
Bless í bú
Til hamingju með daginn Geiri
Bless í bú
miðvikudagur, júlí 21, 2010
Sú stutta heldur áfram að koma á óvart.
Það eru búnir að vera hreint út sagt frábærir dagar með Auði Eddu. Hún heldur áfram að koma okkur á óvart, er mjög skörp á því að fylgjast með og herma eftir, tók til dæmis fjarstýringuna af sjónvarpinu og beindi henni að réttu horni sjónvarpsins eins og stóra systir hafði verið að gera. Síðan tók hún fötin sín og braut þau bara nokkuð vel saman og vildi setja þau í skúffuna þar sem fötin eru geymd en toppurinn var samt þegar hún hafði haldið rusli í annarri hendi um nokkurt skeið og fór síðan með í ruslafötuna. Hreint út frábær dama sem vill hafa allt á sínum stað. Það má ekki gleyma því hversu frábært það er búið að vera að hafa Bróa og Eddu með okkur i þessari ferð.Þau eru ekki bara skemmtilegir ferðafélagar heldur einstakir vinir enda hefur ferðalagið verið svo skemmtilega að það er ólýsanlegt í alla staði en núna eru við samt nokkuð mikið farin að hugsa að komast heim í „okkar „ umhverfi en það eru bara 6 dagar því við komum þann 28 heim þá er ferðadagurinn langi sem hefst að morgni hér í Kína og líkur síðdegis þann sama dag á íslensku tímabelti ca 14 tímum síðar eða svo.
Systurnar sváfu vel í nótt og við urðum að vekja þær um hálf átta til að fara í morgunmat. Auður Edda vaknaði með bros á vör og Sigga Bára líka auðvitað. Við tókum okkur góðan tíma en fórum síðan með leigubíl að The Bund sem er strandlengja meðfram ánni Huangpu sem skiptir borginni í helstu hverfi. Hún er stór og mikil og upp hana sigla skemmtiferðaskip sem dæmi. Sagt er að sjái maður ekki þetta svæði meðan á dvöl í borginni stendur sé það svipað og að sjá ekki Forboðnu borgina eða Múrinn þegar dvalið er í Peking. Við tökum undir þetta, því strandlengjan er ótrúlega flott þar sem útsýnið er stórfenglegt með skýjakljúfum og minnismerkjum í allar áttir. Það er líka merkilega saga þarna að baki því þetta svæði er hluti af sögusviði hins svokallaða Opíum stríðs sem ríkti milli Evrópumanna og Kínverja síðari hluta 18 aldar ef við munum rétt. Verjum ekki tíma okkar að greina frekar frá því en kannski er það í takt við stöðu heimsins í dag að hús sem Bretar hertóku og notuðu sem bækistöð sína í þeim aðgerðum hýsir nú höfuðstöðvar Bank of China en Bretar eru á bak og burt sem fátækt lénsveldi sem fellur þeim vel. The Bund er í raun stórt göngusvæði sem í dag var yfirfullt af fólki sem notaði regnhlífar til að skýla sér frá þessu ca 40 stiga hita og sól og raka ekki má gleyma því. Við gáfumst upp eftir klukkustund, búin að drekka allt vatn sem tekið var með og orðin nær gegnsæ af svita svo það lak niður enni okkar. Þegar heim var komið í Kalda Húsið þá náðum við að láta Auði Eddu taka stuttan lúr. Í kvöld var svo farið á ríkisrekinn veitingastað sem mælt hafði verið með í ferðamannahandbók. Það var ólýsanleg upplifun, einkum að vita að Maó hafi líklega sjálfur valið matseðilinn – sérstaklega andarvængir og fætur sem við óvart pöntuðum en Gyða var við það að fara að naga eitt bein þegar það kom í ljós að þetta voru þessi fallegu fit sem breiddust út eins og blævængur sem Siggu Báru fannst voða töff að skoða nánar – þarna var Attenborough live!!
Síðan var gengin sama leið og fyrr í dag nema núna í kvöldblænum ásamt hundruðum þúsunda íbúa og ljósadýrðin milljónir Osrampera!!
Bless í bú
Systurnar sváfu vel í nótt og við urðum að vekja þær um hálf átta til að fara í morgunmat. Auður Edda vaknaði með bros á vör og Sigga Bára líka auðvitað. Við tókum okkur góðan tíma en fórum síðan með leigubíl að The Bund sem er strandlengja meðfram ánni Huangpu sem skiptir borginni í helstu hverfi. Hún er stór og mikil og upp hana sigla skemmtiferðaskip sem dæmi. Sagt er að sjái maður ekki þetta svæði meðan á dvöl í borginni stendur sé það svipað og að sjá ekki Forboðnu borgina eða Múrinn þegar dvalið er í Peking. Við tökum undir þetta, því strandlengjan er ótrúlega flott þar sem útsýnið er stórfenglegt með skýjakljúfum og minnismerkjum í allar áttir. Það er líka merkilega saga þarna að baki því þetta svæði er hluti af sögusviði hins svokallaða Opíum stríðs sem ríkti milli Evrópumanna og Kínverja síðari hluta 18 aldar ef við munum rétt. Verjum ekki tíma okkar að greina frekar frá því en kannski er það í takt við stöðu heimsins í dag að hús sem Bretar hertóku og notuðu sem bækistöð sína í þeim aðgerðum hýsir nú höfuðstöðvar Bank of China en Bretar eru á bak og burt sem fátækt lénsveldi sem fellur þeim vel. The Bund er í raun stórt göngusvæði sem í dag var yfirfullt af fólki sem notaði regnhlífar til að skýla sér frá þessu ca 40 stiga hita og sól og raka ekki má gleyma því. Við gáfumst upp eftir klukkustund, búin að drekka allt vatn sem tekið var með og orðin nær gegnsæ af svita svo það lak niður enni okkar. Þegar heim var komið í Kalda Húsið þá náðum við að láta Auði Eddu taka stuttan lúr. Í kvöld var svo farið á ríkisrekinn veitingastað sem mælt hafði verið með í ferðamannahandbók. Það var ólýsanleg upplifun, einkum að vita að Maó hafi líklega sjálfur valið matseðilinn – sérstaklega andarvængir og fætur sem við óvart pöntuðum en Gyða var við það að fara að naga eitt bein þegar það kom í ljós að þetta voru þessi fallegu fit sem breiddust út eins og blævængur sem Siggu Báru fannst voða töff að skoða nánar – þarna var Attenborough live!!
Síðan var gengin sama leið og fyrr í dag nema núna í kvöldblænum ásamt hundruðum þúsunda íbúa og ljósadýrðin milljónir Osrampera!!
Bless í bú
þriðjudagur, júlí 20, 2010
Fyrstu orðin á íslensku komin og það var KEX.
Það tók ekki langan tíma að kenna henni Auði Eddu fyrstu orðin sín á íslensku. Hún er mikill matáhugamaður og því kemur það okkur ekki á óvart að það varð Kex sem hún nefndi fyrst og síðan endurtók í sífellu þegar henni var gefið uppáhaldskexið sitt. En þegar leið á daginn þá fylgdu fleiri orð á eftir, þar á meðal Sigga Báa og Auður Edda og svo er hún farin að herma eftir á fullu og þá einkum því sem stóra systir gerir. Hún er rosalega dugleg og heldur endalaust áfram og passar vel upp á sitt.Fyrsta baðið var frekar stutt því var ekki vel tekið og var því frekar styttra en tilefni stóð til. Annars var það þannig að dagurinn í dag fór í ýmsa vinnu sem tengist frágangi á ættleiðingunni við héldum áfram að undirrita hina ýmsu pappíra í tugum eintaka og síðan fengum við vegabréfið hennar og slatta af myndum til að nota þegar kemur að því að fá áritun fyrir hana heim. Smá mistök urðu í frágangi á endanlega pappírnum um ættleiðinguna þar sem smá stafsetningarvilla hafði lætt sér inn í kerfið svo við fáum það gagn ekki fyrr en síðar í vikunni.Samt er formlega búið að óska okkur til hamingju með allt. Sigríður Bára stendur sig sem hetja og fékk að taka Bróa og Pabba í sund og nutum við þess að synda og þræða hina ymsu potta og gufur sem eru á svæðinu. Síðan var farið út að borða sem fyrr og eins og alltaf þá urðum við ekki fyrir vonbrigðum þar, það er frábær matur hérna er menn á annað borð eru hrifnir af asíumat. Þessi borg er svo hreinleg og þrifaleg og ekki síður en í Peking þá liður manni vel og öryggistilfinningin er bara jafnvel meiri en í Teigunum. Morgundagurinn verður rólegur, reynum að sofa út ef það tekst, það var frekar stuttur svefn í gær, sú stutta vaknaði nokkuð oft og hafði skilað kröftulega frá þér góðum málsverði þannig að ráðast varð i smá aðgerðir af þeim sökum, það hefur síðan heldur lagast þegar leið á daginn. Eftir kvöldverðin gengum við heim á leið og Sigga Bára spurði um það hvort við værum ekki að koma í kalda húsið. En þar er vísað til þess að loftkælingin á hótelinu er með þeim kröftugri. Auður Edda og Sigga Bára liggja núna báðar sofandi í rúminu hlið við hlið og mikið er það falleg sjón. Þessar dömur eru fjársjóðurinn okkar.
Bless í bú
Bless í bú
mánudagur, júlí 19, 2010
Stori dagurinn er runninn upp.
Það var mikil spenna þegar við vöknuðum í morgun vitandi að fjölskyldan myndi stækka innan fáeinna stunda. Við reyndum að fá okkur smá morgunverð en matarlyst okkar hefur eflaust alltaf verið meiri og betri en í morgun. Eftir að hafa tekið til dótið okkar og týnt til öll þau gögn og fylgidót sem þurfti þá fórum við niður í hótelafgreiðsluna til að bíða eftir að verða sótt.Lína leiðsögumaðurinn okkar var kominn og beið okkar ásamt bílstjóra.Ferðin á heimili Auðar Eddu sóttist vel, Lína skýrði út fyrir okkur hvað nöfn hennar merkja á kínversku en það hafði ekki gengið vel hjá okkur að fá góða merkingu í það áður. Wu hefur ekki sérstaka merkingu, Jin þýðir gull og Fang þýðir sætur ilmur af blómi. Það var gott að hafa þetta í huga þegar við komum á barnaheimilið. Það var fallegt heimili, vel hirt, snyrtilegt og umgjörð öll til fyrirmyndar. Tekið var á móti okkur og okkur vísað inn í biðherbergi. Þar var verið að ganga frá ættleiðingu fyrir þrjú önnur börn og ekki minnkaði spennan við það.Kalli var beðinn að byrja að fara yfir nauðsynleg gögn og undirrita einhverja tugi af pappírum sem okkur var sýnd þýðing af á ensku og síðan voru það táknin góðu sem skrifað var undir.Kannski veit maður síðar á lífsleiðinni hvað þetta þyðir allt saman námkvæmlega. Við urðum síðan bæði að undirrita fullt af eintökum og loks fór eitthvað að gerast, Brói og Edda biðu frammi og urðu þannig fyrst til að sjá hana þegar komið var með hana. Allt myndað í bak og fyrir og vonandi skilar það sér frá okkur fljótlega. Þvílík fegurð og þegar hún kom. Hún virtist þekkja okkur sem við teljum að sé vegna þess að við höfðum sent myndir af okkur öllum. Hún fór beint í fangið á Mömmu sinni og þaðan hefur hún varla farið aftur. Hún er alveg æðislega góð og falleg og blíð og það fyndna er að hún er svo lík stóru systir. Sigga Bára er svo blíð og góð við litlu systir. Auður Edda er orðin hluti af okkur og það er ólýsanleg tilfinning. Hún var leyst út með fallegum gjöfum, frá heimilinu, myndabók með myndum af henni og ýsum vinum. Þegar ferlinu lauk á heimiliu þá fórum við heim á hótelið og áttum góða stund þar sem hún lék við hvurn sinn fingur. Mamma fékk fyrsta kossinn í bílnum á leðinni en Pabba heima á hótelinu stuttu síðar.Hún reynir að herma eftir stóru systur með fullt af hlutum sem er virkilega flott að sjá.Hún er dundari og leikur sér með hluti í ró og næði og ELSKAR AÐ BORÐA. Fyrstu eftir stuttan lúr þá er hún komin á fullt aftur. Skrifum seinna á morgun.
Brói og Edda biðja að heilsa öllum og takk fyrir fallegar kveðjur það er svo gaman að lesa kveðjurnar!!
Bless í bú
Fyrsti dagurinn síðari hluti, þá eru þær systur sofnaðar, báðar að sjálfsögðu klæddar í eins náttföt sem þeirra yngri þótti virkilega flott, vildi reyndar fara í skónum upp í rúm líka sem kom ekki til greina að þessu sinni. Við héldum nú frekar rólegan dag á herberginu enda skiptir miklu núna að tengslamyndun okkar takist sem best. Mamman er vinsælust en Pabbinn og Sigga Bára fá smá athygli líka og Brói og Edda verða að halda aftur af sér í því að knúsa ekki í tætlur þessa sæta dömu. Hún er alveg ótrulega flott stúlka, leikur sér og dundar og raðar hlutum fram og til baka.Pabbinn sagði að þær þrjár prinsessurnar væru þá allar frekar ferkantaðar í háttum, vilja hafa alla hluti á réttum stað á réttum tíma. Sem betur fer eru ekki hringlaga takkar í lyftunni á hóteinu því annars kæmust þær ekki milli hæða. Kvöldmaturinn var ekki af verri kantinum við skelltum okkur bara á einn af veitingastöðum hótelsins og var það Japanskur veitingastaður sem varð fyrir valinu að þessu sinni. Frábær matur sem fyrr og sú stutta borðaði mjög vel og naut þess að láta mata sig. Sú athygli kallaði á þörf á því að slíkt hið sama yrði gert fyrir Siggu Báru sem Pabbinn tók því að sér. En semsagt núna eru gömlu hjónin farin að þreytast og fara að sigla í svefn því við vitum ekki hversu langur hann verður í kvöld. Á morgun verður haldið áfram að ganga frá pappírum, hittum einhverja sýslunarmenn og undirbúum með vegabréfið fyrir hana.Kannski verður myndin af henni jafn eftirminnileg og sú sem prýðir kínverska vegabréf Siggu Báru.
Brói og Edda biðja að heilsa öllum og takk fyrir fallegar kveðjur það er svo gaman að lesa kveðjurnar!!
Bless í bú
Fyrsti dagurinn síðari hluti, þá eru þær systur sofnaðar, báðar að sjálfsögðu klæddar í eins náttföt sem þeirra yngri þótti virkilega flott, vildi reyndar fara í skónum upp í rúm líka sem kom ekki til greina að þessu sinni. Við héldum nú frekar rólegan dag á herberginu enda skiptir miklu núna að tengslamyndun okkar takist sem best. Mamman er vinsælust en Pabbinn og Sigga Bára fá smá athygli líka og Brói og Edda verða að halda aftur af sér í því að knúsa ekki í tætlur þessa sæta dömu. Hún er alveg ótrulega flott stúlka, leikur sér og dundar og raðar hlutum fram og til baka.Pabbinn sagði að þær þrjár prinsessurnar væru þá allar frekar ferkantaðar í háttum, vilja hafa alla hluti á réttum stað á réttum tíma. Sem betur fer eru ekki hringlaga takkar í lyftunni á hóteinu því annars kæmust þær ekki milli hæða. Kvöldmaturinn var ekki af verri kantinum við skelltum okkur bara á einn af veitingastöðum hótelsins og var það Japanskur veitingastaður sem varð fyrir valinu að þessu sinni. Frábær matur sem fyrr og sú stutta borðaði mjög vel og naut þess að láta mata sig. Sú athygli kallaði á þörf á því að slíkt hið sama yrði gert fyrir Siggu Báru sem Pabbinn tók því að sér. En semsagt núna eru gömlu hjónin farin að þreytast og fara að sigla í svefn því við vitum ekki hversu langur hann verður í kvöld. Á morgun verður haldið áfram að ganga frá pappírum, hittum einhverja sýslunarmenn og undirbúum með vegabréfið fyrir hana.Kannski verður myndin af henni jafn eftirminnileg og sú sem prýðir kínverska vegabréf Siggu Báru.
sunnudagur, júlí 18, 2010
Fjölskyldan stækkar á morgun, þvílík spenna.
Það er óhætt að segja að spennan sé að magnast og tilhlökkun okkar er mikil, loksins eftir bið í fjögur ár erkomið að því að fjölskyldan stækki og við fáum litlu Auði Eddu í hendur. Til að dreifa huganum aðeins fórum við að skoða Expo sem er hérna í Shanghæ, Jói hafði bjargað okkur(enn á ný!) aðgengi að Íslenska skálanum og gott betur. Hreinn tók á móti okkur og gaman var að hitta þá Íslendinga sem þarna vinna og starfa og mikið ofboðslega var þetta flott hjá þeim. Í samanburði við mörg önnur lönd sem við sáum þá er skáli íslands einn sá alflottasti og mest Cool svo notuð sé besta og nærtækasta samlíking. Biðröðin til að skoða skálann hlykkjast um utan við hann og þótt hann sé ekki efst á lista þeirra vinsælustu þá bíða menn klukkustundum saman. Það er þess virði og við eigum að vera stolt af því að taka þátt í þessu, það upplifir maður og finnur þegar maður kemur á staðinn.Það eru víst ekki nema um 500 þúsund sem fara í gengum sýninguna á dag en okkur láðist að spyrja hversu margir á dag heimsækja okkar skála. Hitinn var reyndar alveg að gera útaf við okkur rétt undir 40 stigu, sól og mikill raki (úðað var yfir fólk vatni til að kæla á vissum stöðum, sjá myndir). Við vitum ekki hversu margir lítrar af vatni fóru í gegnum líkamskerfið en þeir voru amk margir. Brói kom með læknisfræðilega skýringu á því hvernig við getum séð að við séum búin að ná jafnvægi á vatnsinnihaldi líkamans, en ég man það ekki betur en svo að það átti að vera eitthvað svipað á litinn og ljós bjór og þann lit þekkjum við nú bara ágætlega núna. Eftir góðan dag á Expó tókum við okkur smá hlé á herberginu og síðan út að borða.
Þegar þessi orð eru sett inn á vefinn er klukkan að ganga 23, Sigga Bára ljósið okkar og hetjan í þessari ferð sofandi uppi í rúmi og einhversstaðar annarsstaðar í þessari borg hvílir lítill ungi í síðasta sinn á sínu heimili og nýtt upphaf að hefjast í hennar lífi. Megi allir englar varðveita hana þessa nótt og allar nætur sem á eftir koma.
Elsku Auður og Heiðrún til hamingju með daginn!!
Bless í bú
Þegar þessi orð eru sett inn á vefinn er klukkan að ganga 23, Sigga Bára ljósið okkar og hetjan í þessari ferð sofandi uppi í rúmi og einhversstaðar annarsstaðar í þessari borg hvílir lítill ungi í síðasta sinn á sínu heimili og nýtt upphaf að hefjast í hennar lífi. Megi allir englar varðveita hana þessa nótt og allar nætur sem á eftir koma.
Elsku Auður og Heiðrún til hamingju með daginn!!
Bless í bú
laugardagur, júlí 17, 2010
Kominn til Shanghæ og biðinn styttist ótrúlega mikið
Við fórum fyrir hádegi í dag frá Peking, Jói keyrði okkur. Þetta er bara ólýsanlegt hvernig þau hafa tekið á móti okkur og stjanað við okkur frá morgni til kvölds! Við vorum komin farsælega á leiðarenda síðdegis í dag.Ferðin gekk vel, flott flug með breiðþotu þótt flugið sé ekki langt eða rétt tæpar tvær stundir. Við fengum smá sjokk vegna þess hversu mikill raki er hérna og miklu meiri en í Peking.Þetta eru óíkar borgir hafa báðar sinn sjarma – Peking er meira Kína.Þessi vestrænni og væri samsetning þeirra sem þú mætir með öðrum hætti þá teldir þú þig vera á Manhattan. Þetta er svo flott borg að það er alveg ótrúlegt skýjaklúfar eru á allar hliðar og byggingar virkilega flottar og ekki miklar það þegar líða tekur á kvöld og lýsingar taka völdin. Eftir smá streð með herbergin þá fengum við strax eitt flott herbergi og vonandi annað á morgun(fyrir Bróa og Eddu) en þau sem við fengum fyrst úthlutað voru ekki sæmandi fyrir 5 stjörnu hótel. Stefnan var síðan tekin á bæinn eftir að hafa fengið leiðbeiningar frá starfsmönnum um hvar væri að finna góða staði fyrir mat og drykk.Við fengum okkur góðan göngutúr og enduðum síðan á góðum og flottum veitingastað og sættum dýrindis máltið utan dyra. Við skáluðum fyrir Dóru frænku því hún hafði alltaf stutt okkur dyggilega í orði og verki enda stórkostlega kona eins og allir vissu sem henni kynntust.Sigtryggur hafði samband við okkur fyrir brottför og vildi fá að bjóða okkur í góðan kvöldverð því Dóra hafi fram á síðasta dag talað og hugað svo mikið um þessa ferð okkar.
Stefnan á morgun er síðan tekin á Expo til að gera amk heiðarlega tilraun til að leiða hugann að einhverju öðru en mánudeginum.Við fengum að vita í dag að við fáum Auði Eddu í hendur á mánudagsmorgunn, við erum ekkert eðilega spennt eins og gefur að skilja. Lina fararstjóri lofar góðu!
Bless í bú!!
Stefnan á morgun er síðan tekin á Expo til að gera amk heiðarlega tilraun til að leiða hugann að einhverju öðru en mánudeginum.Við fengum að vita í dag að við fáum Auði Eddu í hendur á mánudagsmorgunn, við erum ekkert eðilega spennt eins og gefur að skilja. Lina fararstjóri lofar góðu!
Bless í bú!!
föstudagur, júlí 16, 2010
Sigga ræður deginum með Pabba og Bróa.
Þá er komið að lokum þessa dags sem hefur verið virkilega skemmtilegur.Við skiptum liði, konurnar fóru í verslunarferð (Jói og Jóna fóru með dömurnar til klæðskera en afraksturinn verður sýndur við komuna aftur til Peking) en Sigga Bára fékk Pabba sinn og Bróa og síðar um daginn Jóa líka til að stjórna. Það fórst henni vel úr hendi. Við byrjuðumá virkilega skemmtilegur sædýrasafni þar sem allir heimsins fiskar voru til sýnis og ekki var það til að minnka gleðina þegar næstum því alvöru hafmeyjar syntu um innan um hákarla, skjaldbökur og hina ýmsu flat- og skrautfiska. Þetta fannst Siggu ótrulega flott og við áttum góðan dag þarna.Sigga vann svo dæmigerða skrautmynd í verðlaun (gegn vægu gjaldi). Síðan var haldið í smá skoðun í rafeindamarkað en lítið keypt. Mestan hluta dagsins vörðum við síðan í stórskemmtilegum almenningsgarði þar sem fólk sat og spilaði á hljóðfæri, stundaði hinar ýmsu hreyfiæfingar, svaf á bekkjum eða veiddi fiska í tjörnum.Við fórum um allt og Sigga Bára lék sér með börnum á leikvelli og naut vel, nokkrir ísar runnu niður ásamt ýmsu öðru góðgæti. Núna tók hún sér smá lúr og bíður þess að mamma komi heim. Siðan þurfum við að pakka saman dótinu okkar i kvöld og ákveðna hvað við tökum með okkur til Shanghæ þangað sem við fljugum á morgun. Við vitum því ekki alveg hvenær við setjum inn næsta blogg frá okkur en vonandi verður það strax á morgun þegar við höfum komið okkur fyrir á hótelinu.
Bless í bú
Bless í bú
fimmtudagur, júlí 15, 2010
Missti tönn á Kínamúrnum
Kínamúrinn skoðaður.Fátt er það í Kína sem er betur þekkt en Kínamúrinn sjálfur. Það er alveg ólýsanleg tilfinning að sjá múrinn og hvað þá að eiga tækifæri á því að klífa hann og ganga.Að þessu sinni gekk fremur hægt hjá okkur að komast á leiðarenda, fyrst tókum við reyndar einn hring um Olympiusvæðið og Hreiðrið er magnað að sjá auk þess sem blái ísklumburinn sem er sundstaðurinn er magnaður að sjá.Kínverjar mega eiga það að þeir greinilega leyfa arkitektum að framkvæma hugmyndir og þessi gamla ímynd af köldum gráum kubbahúsum á amk ekki við um Peking. Okkar tilfinning er að þetta er mögnuð borg sem flestir ættu að setja sér markmið um að heimsækja.En þetta var útidúr því við vorum á leiðinni að skoða kínamúrinn.Það var mikil umferð og tafir þannig að ferðinn uppeftir sóttist hægt auk þess sem það byrjaði að rigna í þokkabót.Heldur var því útsýnið dapurt en það varð einhvern veginn magnþrungið engu að síður.Þessi tilfinning að ganga á þessu mannvirki sem byggt var af mörgum höndum en fábrotnum verkfærum og hlykkjast um hæðir og hóla. Við fórum ansi hátt og nutum þess í botn. Hápunkturinn var síðan þegar Keisaraynjan eftir nokkra áskorun kippti úr sér einni tönn því það er flott að vera fyrst til að missa tönn á múrnum, toppið það !. Síðan var gert stutt stopp og einn góður kínverskur bjór eða tveir drukknir og smá leikið sér sem ferðamenn og keypt aðeins af smáhlutum sem tengjast landi og þjóð. Heimferðin gekk mun betur hjá okkur en við vorkenndum mörgum sem við mættum sem sátu fastir á leiðinni vegna umferðartafa. Eftir að í borgina var komið þá fórum við á veitingastað sem í minningu okkar var með bestu Pekingönd sem við höfðum fengið og minningin var rétt, þvílíkur unaður. Þetta er staður sem við höfðum farið á 2005 og verið svo forsjál að taka upplýsingar með okkur.Við fengum gott herbergi fyrir okkur og mæltum okkur mót við Hrund, Skarpa og Guðmund. Góður matur og góður félagsskapur, klikkar ekki.Eftir það þá var haldið í smá sýnisferð um borgina að kvöldlagi. Við fórum á stað þar sem næturmatur er eldaður á götu úti og þar mátti fá sér snáka, engissprettur, silkiorma svo fátteitt sé talið, lyktin oft óbærileg en forvitnilegt að sjá svona framandi grillpinna. Eitthvað rafmagnsleysi var í bænum þannig að torgið og jafnvel Maó máttu njóta kvöldsins án lýsingar sem eflaust er ekki að gerast oft. En núna er að nálgast miðnætti og við höldum í koju þreytt og sæl eftir daginn. Á morgun ætlarSigga Bára í Sædýrasafnið en það verður síðasti dagur í Peking í bili en á laugardaginn verður flogið í heimaborg Auðar Eddu – Shanghai.
Bless í bú!!
Bless í bú!!
miðvikudagur, júlí 14, 2010
Sumarhöllin
Ennþá einn dagurinn er að kveldi kominn.Við fórum og skoðuðum Sumarhöllina sem byggð var fyrir keisaraynju eitthvað um 1400.Glæsilegur staður og svakalega skemmtilegt að ganga um,skoða byggingarnar og þetta fallega umhverfi.Keisaraynjan átti náttulega ekki að þurfa frekar en hún vildi að láta sólina eða rigningu ná til sín og því var byggt yfir hana gönguleið sem síðan er skreytt vandlega með ýmsum merkum sögum sem td má finna í stórkostlegri þýðingu Hjörleifs Sveinbjörnsdonar sem kom út í fyrra um Apaóonginn. Sagan og menningin er eiginlega hvergi meira áberandi en þarna. Enn eitt sem vekur alltaf aðdáun okkar er hversu hreint og fallegt allt er, ekkert rusl á götum og mikið lagt uppúr því að hafa hluti snyrtilega og blómum skreytta. Peking er eiginlega mjög tignarleg borg hvort sem allir leggja sama skilning í það orð og við höfum í huga. Eitt sem ekki er síður aðdáunarvert er að þér líður öruggum allaf hvar sem þú ferð, því þú þarft ekki að ganga með þær áhyggjur að verða rændur eða fjámunum stolið. Vonandi tekst þeim að við halda þessu sem lengst því þetta erekkert í samræmi við þá tilfinningu sem almennt mennhafaþegar gengið erum stórborgir Evrópu sem dæmi
Sigga Bára stóð sem sem hetja í dag og gekk upp og niður þegar við fórum í hæstu hæðir til að skoða húsnæðið, snarbratt og góð æfing fyrir múrinn á morgun. Við lukum þessum degi með því að fara út að borða með Jónu og Jóhanni – þau hafa verið hreint út sagt einstök og þökkum við fyrir gestrisnina og félagsskapinn.
Núna er magnast spennan hjá okkur því það eru ekki margir dagar þar til fjölskyldan stækkar!!
Takk kæra fjölskylda og vinir fyrir falleg comment!
Bless í bú
Sigga Bára stóð sem sem hetja í dag og gekk upp og niður þegar við fórum í hæstu hæðir til að skoða húsnæðið, snarbratt og góð æfing fyrir múrinn á morgun. Við lukum þessum degi með því að fara út að borða með Jónu og Jóhanni – þau hafa verið hreint út sagt einstök og þökkum við fyrir gestrisnina og félagsskapinn.
Núna er magnast spennan hjá okkur því það eru ekki margir dagar þar til fjölskyldan stækkar!!
Takk kæra fjölskylda og vinir fyrir falleg comment!
Bless í bú
þriðjudagur, júlí 13, 2010
Forboðnaborgin og torgið himneska
Jæja þá er dagur að kveldi kominn og við loksins komin í hús eftir langa útiveru. Frábær dagur í alla staði hjá okkur við tókum daginn í Forboðnu borgina sem er auðvitað margra daga verk í raun en a.m.k vorum við að sjá miklu meira en við gerðum síðast þegar við vorum hérna. Jóna fór á kostum og sagði okkur skemmtilegar sögur og annað sem tilheyrði. Smá byrjunarerfiðleikar voru samt því leigubílinn fór með okkur að aðal útgangi forboðnu borgarinnar en ekki inngangi og þar á milli er ca 30 mín akstur sem þýddi að ferðin tafðist sem því nam. Þetta er hreint út sagt mögnuð upplifun að ganga þarna um en ennþá er innan við helmingur svæðisins sem er aðgengilegt almenningi. Eina sem hægt er segja er að þvílík gæfa að Maó og félagar höfðu styrk til að horfa á þetta svæði sem þess virði aðhalda því en ekki fylgja sterkri kröfu um að jafna það það við jörðu eins og talað var um að yrði að gera. Eftir ferðina um borgina þá tók við skoðunarferð um torgið himneska sem er ótruleg upplifun alltaf. Þar sem gömlu borgarhliðin kallast á við forboðnu borgina. Mikil öryggisgæsla er á svæðinu og meira áberandi núna en þegar við vorum hérna síðast og þarf að fara í gegnumlýsingu með farangur áður en farið er inn á torgið sjálft. Gengin upp að öxlum fórum við á hotelið hjá Skarpa og Hrund þangað sem Jói sótti okkur.
Síðan var okkur boðið í léttan málsverð hjá sendiherra og utanríkisráðherra ásamt starfsmönnum sendiráðsins sem var ótrúlega skemmtiegt, við sátum úti á verönd og áttum skemmtilegt spjall. Dagurinn á morgunn var lagður upp og núna látum við myndirnar tala sínu máli. Myndir á leiðinni.
Bless í bú
Síðan var okkur boðið í léttan málsverð hjá sendiherra og utanríkisráðherra ásamt starfsmönnum sendiráðsins sem var ótrúlega skemmtiegt, við sátum úti á verönd og áttum skemmtilegt spjall. Dagurinn á morgunn var lagður upp og núna látum við myndirnar tala sínu máli. Myndir á leiðinni.
Bless í bú
mánudagur, júlí 12, 2010
Annar frábær dagur
.Jæja þá er fyrsti dagurinn að lokum kominn og ekki er laust við mikla gleði hjá okkur eftir hann. Fyrri plön voru lögð til hliðar vegna veðurs og í stað fyrir skoðunarferð fórum við verslunarferð sem var í raun ekki síður upplifun.Dömurnar í hópinum fengu kúrs eða skemmri skýrn hjá Jónu í hínum ýmsu verðum, hvað væri boðlegt að greiða fyrir sokkaparið eða undirföt áður en við fengum okkur góðan göngutúr á Silkimarkaðinn eða prúttmarkaðinn eins og réttar væri að kalla staðinn. Þetta var ótruleg upplifun, aftur hjá okkur sumum, en í fyrsta sinn hjá öðrum. Tilboðin yrðu ekki eingöngu á góðum flíkum heldur fengu „yngri „ menn og síðan þeir elstu „Brói“ tilboð sem voru frekar freistandi og verða ekki skýrð á prenti. Þessir miðaldra með barnavagna þóttu hins vegar ekki fýsilegir kostir enda hlóðst á vagninn pokar með ýmsu innihaldi.Sigga Bára var nú ekki að stressa sig á þessu heldur tók sér góðan lúr um miðjan dag enda leiðinlegt að fara hæð úr hæð og sjá alltaf það sama. Kúrs Jónu gengur út á að greiða amk ekki meira en ca 30% af uppseldu verði.Við teljum eftir daginnað þeir sem fæddir eru í Vestmannaeyjum eigi betur með að aðlagast þessum siðum enda vita allir sem vilja vita að þar ríki ekki sama sýn á réttarkerfið og á „norðureyjunni“. Misjöfn gleði ríkti meðal sölukvenna þegar hópurinn birtist með Jónu gleði hjá mörgum yfir væntanlegum kaupum en .líka greinilegt að þær vissu að það yrði ekki auðveldur gróði. Jóna er þvílikt á heimavelli hérna. Á heimferðinni voru við síðan elt uppi af einhverjum sölukonum sem höfðu ótrúleg tilboð á sokkum sem féll í góðan jarðveg eftir nokkuð mikið samningaþref.
Frábært lok á deginum var síðan kvöldverður á Thai stað sem er nýlega opnaður í hverfinu sem við búum þar sem við nutum veitinga og drykkja fyrir sanngjarnt verð á íslenskan mælikvarða. Yngstu meðlimir hópsins þau Gumundur (sonur Hrundar og Skarpa) og Sigga Bára fóru á kostum og hafa skemmt okkur eldri með skemmtilegum tilsvörum og sýn á hina ótrulegustu hluti. Þau luku síðan deginum með tilheyrandi hætti og horfðu á Kung fu Panda.
Frábær dagur að kvöldi kominn og allir glaðir og samkvæmt „læknisráði“ þá þarf að fá sér einn drykkk, eða tvo fyrir svefninn meðan ákveðið er endanlega hvað skal skoða á morgun. Hvað það verður kemur í ljós í næsta pistli.
Bless í bú
Frábært lok á deginum var síðan kvöldverður á Thai stað sem er nýlega opnaður í hverfinu sem við búum þar sem við nutum veitinga og drykkja fyrir sanngjarnt verð á íslenskan mælikvarða. Yngstu meðlimir hópsins þau Gumundur (sonur Hrundar og Skarpa) og Sigga Bára fóru á kostum og hafa skemmt okkur eldri með skemmtilegum tilsvörum og sýn á hina ótrulegustu hluti. Þau luku síðan deginum með tilheyrandi hætti og horfðu á Kung fu Panda.
Frábær dagur að kvöldi kominn og allir glaðir og samkvæmt „læknisráði“ þá þarf að fá sér einn drykkk, eða tvo fyrir svefninn meðan ákveðið er endanlega hvað skal skoða á morgun. Hvað það verður kemur í ljós í næsta pistli.
Bless í bú
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)

